Universe at War: Earth Assault review 2

Gereviewed voor X360 door pieterm

Review | 16 April 2008 21:29 -

Universe at War: Earth Assault zou oorspronkelijk enkel voor pc verschijnen. Toch besloten ontwikkelaar Petroglpyh en uitgever Sega om de titel ook naar de Xbox 360-spelconsole te porten. Meestal maakt men de omgekeerde beweging. Werd de titel gefinetuned voor Microsofts spelcomputer of werd het slechts een magere overzetting van de pc-versie? We komen het na het lezen van deze review te weten!

Begin vorig jaar kondigde Sega met enige fierheid de ontwikkeling van Universe at War: Earth Assault aan. Het brein achter deze real time strategy was niemand minder dan Petroglyph. Misschien is dat geen bekende in het gamewereldje op het eerste zicht, ware het niet dat er enkele medewerkers aan de slag zijn die ook meegewerkt hebben aan Command & Conquer en Command & Conquer: Red Alert. Met zoveel potentieel in huis rekende men ongetwijfeld op een uitstekende afloop.

Verhaallijn

In Universe at War: Earth Assault is de hele wereld wederom naar de verdoemenis. Alles draait rond de heersende rassoort Hierarchy die al een ruime poos de touwtjes in eigen handen heeft. Het ene gebied na het andere wordt geplunderd en er lijkt maar geen einde aan te komen. Gelukkig kwamen de Novus er net op tijd, h�t ras dat de Hierarchy eens en voor altijd op zijn plaats moet zetten. Maar er verschijnt ook nog een andere partij op het toneel, meerbepaald de Masari. Dat belooft een heftige strijd te worden, maar helaas...

 

Elke fractie - Novus, Masari en Hierarchy - is speelbaar in Universe at War: Earth Assault en zijn bovendien zeer verschillend. De Novus - waarmee je het spel begint - onderscheiden zich van de anderen door het feit dat het ras volledig uit machines bestaat. Zeer hoogtechnologisch maar bovendien ook nog eens effici�nt. Dat bewijzen vooral de energielijnen die je kunt bouwen: eenheden kunnen zich via deze lijnen razendsnel verplaatsen wat zorgt voor een tactisch schouwspel. Het grote nadeel van het Novus-ras is ongetwijfeld haar kwetsbaarheid.

De Masari kenmerken zich vooral door de Light en Dark Mode. Beide modes bieden spelers de mogelijkheid om het aanvallender of defensiever aan te pakken. De Light Mode stelt je namelijk in staat meer schade te berokkenen terwijl de Dark Mode tegenstanders minder mobiel maakt. Het echte - of laten we het ons zo zeggen -, hét grote werk vinden we ongetwijfeld terug bij de Hierarchy. De Walkers � gigantische creaturen waarvan je van je stoel valt � richten ontzettend veel schade aan en kunnen bovendien nog eens zelf eenheden produceren. De perfecte mix in één unit.

 

 

Traag op gang komen

Zoals eerder aangehaald krijg je in Universe at War: Earth Assault de mogelijkheid om de Novus als eerste uit te testen. De eerste missies zijn echter vrij repetitief: je krijgt vaak dezelfde opdrachten en alles duurt gewoon te lang vooraleer we echte actie voorgeschoteld krijgen. Die opleving bestaat nog bij de Novus en de Hierarchy waar er nog echte missies moeten afgewerkt worden. Bij die andere rassoort - de Masari - hebben we de indruk dat je gewoon een quick game aan het spelen bent tegen een computergestuurde tegenstander. Van een echt verhaal is daar niet veel sprake.

Na uren spelen valt alles min of meer in een goede plooi, maar ongetwijfeld zullen veel gamers er al de brui aan gegeven hebben. Gelukkig is er de Scenario-mode die voor de nodige afwisseling kan zorgen. Dit is een soort Risk-spel met de bedoeling om de hele wereld te overheersen. Deze spelmode kan je aanvatten met de drie verschillende rassen. Wel heeft de ontwikkelaar van dienst een enorme geografische blunder gemaakt: volgens hen bestaat er niet iets zoals Scandinavië.

Minpunten overduidelijk

De actie die we voorgeschoteld krijgen loopt vaak niet zoals gewenst. Jouw eigen troepen leven namelijk een eigen leventje: ze gaan vaak spontaan reageren op inkomende aanvallen. De mogelijkheid om alles perfect te organiseren, is hierdoor bijzonder moeilijk. Een ander ding dat alles bemoeilijkt is ongetwijfeld de cameramodus. Een groot deel van het slagveld kan je gewoon niet onder de loep nemen omdat de camera zo ver niet reikt. Je kunt slechts beperkt uitzoomen en dat is vaak nog niet genoeg om jouw eigen basis op het scherm te krijgen. Zeer onhandig om alles tactisch voor te bereiden.

Uiteraard zullen veel lezers zich de vraag stellen of deze real time strategy goed functioneert op de Xbox 360-spelconsole. Wel, om heel eerlijk te zijn is de ontwikkelaar erin geslaagd om alles zo eenvoudig mogelijk te houden. Toch moeten we wel vaststellen dat een muis en toetsenbord nog steeds het summum is voor zulke titels. Zo ondervinden we problemen wanneer we een bepaalde unit willen selecteren. Ook meerdere eenheden aanduiden neemt opmerkelijk meer tijd in beslag dan in de pc-versie.

Grafisch ondermaats

Universe at War: Earth Assault ziet er voor een Xbox 360-titel vrij ondermaats uit. De grafische aspecten die naar voor komen zouden perfect op de vorige spelconsole van Microsoft afgespeeld kunnen worden. De mindere graphics worden meteen duidelijk wanneer we gaan inzoomen: zowel het landschap als de eenheden zijn vrij pover gedetailleerd.

Als toemaatje spelen ook nog eens de framedrops parten. Deze komen op regelmatig tijdstip voor en zijn vooral te merken aan de schokkende schaduwen van de verschillende eenheden. Een (min)punt waar de ontwikkelaar zeker en vast meer aandacht aan had mogen besteden.

Xbox Live als verlengduur

Naast de singleplayermode kunnen we ook via Xbox Live, de onlinedienst van Microsoft, een spelletje spelen. Deze is echter vrij beperkt: enkel een Conquer the World-mode, waarin jij en je tegenstander de ganse planeet dienen in te nemen, staat op het programma naast de gebruikelijke Ranked en Unranked wedstrijden. De multiplayer is een leuke toevoeging maar zal je ongetwijfeld niet lang bezighouden.