Perstrip: Hands-on met Spec Ops: The Line

06 February 2012 14:04 -

Vorige week vrijdag kreeg ik de kans om in een gezellig hotel in Breda een aantal nieuwe levels te spelen van Spec Ops: The Line. Na de hands-on kreeg ik ook de mogelijkheid om een babbel te voeren met Walt Williams, de lead scripschrijver. Haalde de man zijn inspiratie uit de oorlogsfilms van de jaren '70, wat is zijn band met Apocalypse Now en wat heeft het bekende boek Heart of Darkess te maken met Spec Ops: The Line? Je leest het allemaal hieronder.

Waarom kozen jullie Dubai als locatie voor de game?

Dubai is vanuit verschillende opzichten een fascinerende stad. Het is een plaats die tot de verbeelding spreekt en zo uit een video game lijkt weggelopen te zijn. Technisch gezien is het een plek waar niets zou moeten zijn, maar waar een stel mannen met geld en macht ooit besloten om hun dolste dromen waar te maken door in het midden van de woestijn indrukwekkende gebouwen neer te zetten. Zo ontstond een gigantische stad die iets weg heeft van verschillende andere steden en plekken zoals New York, Los Angeles, Las Vegas en zelfs Disney World. Vanuit een narratief opzicht is het een plaats waar kenmerken van Westerse en Arabische culturen elkaar ontmoeten, waardoor het ook een plaats is waar je niet volledig ontheemd bent, maar die toch compleet anders is, en dan vooral omdat je in het midden van de woestijn zit en letterlijk omringd bent door zand. Hierdoor voel je je nooit volledig op je gemak en dat is precies wat we spelers willen laten ervaren. Door die onzekerheid en constante staat van alertheid, kunnen we hen
verrassen.



Toen ik spel voor het eerst speelde in Londen, gaven de muziek en de sfeer mij het gevoel dat ik in het midden zat van "Apocalypse Now" of "The Heart of Darkness".

"The Heart of Darkness" is beslist een inspiratiebron geweest. Toen we aan het beraden waren wat we precies wilden doen met "Spec Ops: The Line", hebben we het ook gehad over oorlogsfilms uit de jaren zeventig en tachtig die het genre compleet vernieuwden. Meer specifiek die films die afstand namen van puur heroïsche avonturen en oorlog voor het eerst in zijn werkelijke vorm presenteerden. Iets soortgelijks zien we vandaag met tal van actievolle shooters die oorlog zoals tal van pre-Vietnamfilms op een soortgelijke wijze glorificeren. We wilden met "Spec Ops: The Line" zoals die vernieuwende oorlogsfilms de horror van oorlog op een geloofwaardige manier overbrengen. Maar de game is zeker ook geen bewerking van "The Heart of Darkness", ondanks de gelijkenissen. "Spec Ops: The Line" gaat over Martin Walker en zijn team en meer bepaald over wat gebeurt met een goed mens in een alsmaar verslechterende situatie. Hopelijk zullen spelers zich tegen het einde van het spel, wanneer de verschillende personages veranderd zijn door ervaringen, ook afvragen hoe zij in een bepaalde situatie verzeild zijn geraakt aan de hand van hun keuzes.



De game heeft een heel volwassen toon, met erg expliciete en confronterende beelden en moeilijke morele keuzes die gemaakt moeten worden. Waarom zijn die psychologische prikkels zo belangrijk?

Er zijn verschillende redenen waarom we hebben beslist om dit te doen. De gamesindustrie heeft de afgelopen jaren enorm veel moeite gedaan om erkend te worden als kunstvorm en gerespecteerd te worden. Tegelijkertijd komt de discussie rond gewelddadige games regelmatig terug en wanneer die plaatsheeft, hoor je sommige stemmen zeggen dat gewelddadige games niet gewelddadig maken en geen invloed hebben op mensen. Zonder te willen zeggen dat games met geweld ook daadwerkelijk tot geweld aanzetten, betwijfel ik of wij als industrie kunnen zeggen dat we kunst maken en tegelijkertijd mensen niet raken. Als we echt willen zeggen dat we kunst maken, moeten we spelers op één of andere manier raken. Dat wilden we precies doen met deze titel. Niet door situaties te creëren die spelers een heroïsch gevoel geven, maar door een ruimte te creëren waarin zij hun eigen ideeën en emoties ten opzichte van oorlog kunnen exploreren en de horror ervan kunnen benaderen. We wilden echter wel gratuit geweld vermijden. Alles moest een reden hebben.



Hoe voel je je wanneer je de game uitspeelt?

We hopen dat spelers hun eigen morele visies en opinies meenemen wanneer zij met het spel beginnen. Zonder een statement te willen maken, willen we de ruimte creëren om vragen te stellen en ook eigen antwoorden te vinden uit hun ervaringen met het spel.

Zullen er verschillende eindes zijn in de game?

Er zullen inderdaad verschillende eindes zijn in de game, maar daarover kan ik niet veel zeggen op dit moment. Dat zou ook niet leuk zijn voor jou eenmaal dat je aan het spel begint. (lachend)

De game krijgt een PEGI-rating van 16+ of 18+, waardoor een groot aantal gamers de game niet zullen kunnen spelen. Zijn jullie daar bewust van?

Om eerlijk te zijn, denk ik dat de rating ook volledig aangepast is aan de inhoud van de game. "Spec Ops: The Line" is geen game die dertienjarigen zouden mogen spelen. Hoewel gamers van die leeftijd bepaalde ideeën en thema's kunnen herkennen, weet ik niet zeker of het mogelijk is om het totaalplaatje met al zijn nuances ook volledig te begrijpen op die jonge leeftijd. De game is inderdaad gewelddadig en bevat sterke taal, maar dat was niet het doel van de game op zich. We wilden in de eerste plaats een volwassen en aangrijpende game maken voor oudere leeftijdsgroepen.

Spec Ops: The Line is een volwassen schietspel met een boeiende, zenuwslopende verhaallijn. Je zal meer dan eens morele keuzes moeten maken die niet altijd stroken met de keuzes van je team. Het spel bulkt van de actie en naast de diverse facties krijg je ook nog te maken met een andere vijand; het woestijnzand. Het spel eist dan ook het uiterste van je kunnen. Qua gameplay spreken de makers over een 10-12 uren maar geloof me, eens de rit start zit je schrap voor een rollercoasterrit doorheen een megacoole spelomgeving.