Smash Court Tennis 3 review 2

Review | 03 July 2008 12:53 -

Enige tijd geleden mochten we jullie al laten kennismaken in een hands-on preview met Smash Court Tennis 3, een tennisgame die oorspronkelijk enkel de PlayStation-consoles als thuishaven had. Na een geslaagde release op de PSP besloot ontwikkelaar Namco Bandai de game naar de Xbox 360 te porten. Laat ons snel een kijkje nemen of de game de overstap van handheld naar next-gen console overleefd heeft!

Potje semi-realistische tennis

De gameplay die we voorgeschoteld krijgen in Smash Court Tennis 3 is een mix tussen de arcadestijl van Virtua Tennis en de realistischere Top Spin-reeks. De algemene toon ligt wel iets meer op realisme en dit merk je ook aan de leercurve. Zoals bij de meeste tennisgames heb je de keuze tussen verschillende soorten slagen zoals de lob, slice en spin en met de schouderknoppen van de controller kan je je personage een snelle sprong laten maken om moeilijk bereikbare ballen in het spel te proberen houden. Na elke rally krijg je verder de kans om je gevoelens te uiten. Zo kan je kiezen tussen een viertal reacties zoals lof, woede, triestheid of kalmte. Hoewel dit systeem niet bijster origineel is en het geen invloed op het spelverloop heeft, zorgt het wel voor een groter inlevingsvermogen tijdens het spelen.

Het is wel even wennen om de besturing onder de knie te krijgen doordat de controls soms niet vlot genoeg reageren. Zelfs op de laagste moeilijkheidsgraad is perfecte timing meestal noodzakelijk om niet ingemaakt te worden door de tegenstanders. Gelukkig is er een uitgebreide tutorial voorzien die je wegwijs maakt in de gameplay van het spel. En uitgebreid is de tutorial zeker en vast. Voor iedere oefening krijg je namelijk een grote brok tekst voorgeschoteld die je het doel van elke les tot in de kleinste puntjes uitlegt. Leuk voor de echte tennisfans, maar de meeste gamers onder ons zullen waarschijnlijk liever meteen de actie invliegen en teveel tekst staat dan ook flink in de weg van het spelplezier.

Sla jezelf naar de top

Naast het spelen van losse wedstrijden kan je aan de slag in de Pro Tour-modus waarin je je doorheen allerlei tornooien moet worstelen om zo de top te bereiken. Je mag het opnemen tegen verschillende professionele tennissterren zoals bijvoorbeeld Maria Sharapova en Roger Federer, maar ook opkomend talent zoals Nicole Vaidisova en Andreas Seppi maken hun opwachting. En zoals in de meeste sportgames die de laatste paar jaar uitgekomen zijn, bevat Smash Court Tennis 3 de mogelijkheid om zelf vanaf nul een eigen personage aan te maken en vorm te geven. Vrijwel alles wat je maar kan bedenken is aanpasbaar aan je personage, gaande van bijvoorbeeld de vorm van de ogen en neus tot de kousen toe. Een leuke optie die de spelbelevenis een stuk persoonlijker maakt.

Door gewoon al deel te nemen aan een wedstrijd verdien je geld en het spreekt voor zich dat je door winnen natuurlijk die som aanzienlijk kan gaan verhogen. Je zuurverdiende kluiten kan je spenderen aan allerlei dingen zoals een nieuwe outfit of een bezoekje aan de kapper. Door genoeg tornooien te winnen zal ook je plaats in de wereldrangschikking stijgen waardoor je toegang krijgt tot nog meer, en grotere, tornooien. Het is wel jammer dat Namco geen bekende licenties wist vast te krijgen. Prestigieuze Grand Slam-tornooien zijn wel aanwezig in de Pro Tour-modus, zij het dan onder een andere naam. Zo kan je Roland Garros bijvoorbeeld terugvinden onder de obscure noemer "French Court de la Contribution Pilote".

Naast de singleplayer-spelmodi zijn er enkele multiplayeropties aanwezig. Zo kan je met maximaal vier spelers tegelijk op een enkele console gaan spelen. Ook is er ondersteuning voor het Xbox Live-netwerk, compleet met verschillende online rankings voor zowel Singles- als Doubles-wedstrijden. Wegens gebrek aan tegenstanders konden wij jammer genoeg nog niet testen hoe vlot de game speelt over het Live netwerk, maar we voorzien weinig problemen op dit gebied.

Barbie en Ken?

De grafische motor onder de kap van Smash Court Tennis 3 weet zijn mannetje wel te staan. De verschillende tennissterren die aanwezig zijn in de game lijken goed op hun reallife tegenhangers en ook hun eigen specifieke manier van spelen werd goed vertaald naar digitale vorm. Het is wel jammer dat de spelers enorm blinken waardoor ze onder de felle zon precies op een plastic Barbiepop lijken. Verder lopen de verschillende animaties niet altijd even vloeiend in elkaar over waardoor de bewegingen soms houterig overkomen. De verschillende stadions en speelvelden zien er over het algemeen goed uit wanneer we het platte publiek even buiten beschouwing laten. Vooral de belichtingseffecten van de omgeving worden zeer knap in beeld gebracht. Je kan zelf het tijdstip van een match kiezen en in realtime de schaduwen mee zien evolueren.

Op gebied van geluid zit het wel goed in de game. Het publiek juicht en moedigt de spelers aan, nu en dan vergeet een toeschouwer zijn gsm uit te schakelen, ballen stuiteren met een realistisch klinkende plofjes over het veld en de tennissterren kreunen vol overgave bij elke moeilijke rally. De soundtrack tot slot bestaat vooral uit catchy J-Pop-liedjes wat niet verwonderlijk is gezien de Oostere achtergrond van ontwikkelaar Namco.