Red Dead Redemption review 1

Review | 17 May 2010 17:00 -

Het Oude Westen verdwijnt, machines maken hun intrede in het goddeloze land en ook de regering dringt zijn wetten op aan de bevolking en laat iedereen die niet wil luisteren gewoonweg verdwijnen. Dit is toch geen tijd waarin je wilt terechtkomen? Fout. Red Dead Redemption laat je als geen andere game cowboy spelen en beslissen wat goed of slecht is. Laat je onderdompelen in de unieke sfeer zoals enkel Rockstar deze tot leven kan brengen.

Red Dead Redemption is het vervolg op Red Dead Revolver dat in 2004 verscheen en zich afspeelde in het Wilde Westen van 1880. Deze nieuwe titel is dan wel een vervolg, toch gaat de game niet verder waar Revolver ophield: we gaan een halve eeuw verder in de tijd en volgen het verhaal van John Marston, een gewone man die niets meer wil dan een gewoon leven leiden. Maar vooraleer hij dit kan, moet hij afrekenen met geesten uit zijn verleden. In een vorig leven was de man een harteloze bandiet die met één van de gevaarlijkste bendes uit het Wilde Westen angst inboezemde bij de plaatselijke bevolking. Dit bracht veel geld op, maar was uiteraard geen job zonder gevaren. John ondervindt dit aan den lijve wanneer een overval fout afloopt: hij krijgt een kogel in het hoofd en wordt door zijn bende voor dood achtergelaten.

Hierdoor beseft de man dat het leven veel te kort is, en settelt zich met vrouw en kind in een boerderij om voortaan als eerlijk man door het leven te gaan. Dit is buiten de regering gerekend die aan het begin van de twintigste eeuw aan een opmars bezig is in het Oude Westen om meer zeggenschap over het wetteloze land te krijgen. Vermits John meereed met de beruchte bende, is hij de uitgelezen persoon om jacht te maken op zijn oude strijdmakkers. Marston weigert aanvankelijk, maar geeft toch toe als de regering beslist om Johns vrouw en zoon te ontvoeren. Dik tegen zijn zin en onder begeleiding van twee regeringsambtenaren komt John met de boot aan in de spelwereld van Red Dead Redemption.

Barfights en corrupte Mexicanen

Vooraleer je zelf aan de slag kunt, krijg je eerst nog enkele filmpjes te zien van hoe John met de trein naar het eerste stadje rijdt, en onmiddellijk richting zijn eerste doelwit trekt. Omdat de man nieuw is in de omgeving, heeft hij nog geen degelijke vuurwapens op zak en de eerste ontmoeting met een ex-bendelid loopt dan ook fout af. John vangt enkele kogels op en ontwaakt een paar dagen later in een boerderij van mensen die hem hebben gered. Daar start het pas echt voor je en word je ingeleid in de levenswijze van echte cowboys. Hoewel je meteen de uitgestrekte vlaktes kan verkennen, loont het om de simpele boerderijmissies zoals het neerschieten van konijnen en vossen, eerst te doen om zo vertrouwd te geraken met de besturing van de game.

Het Wilde Westen waarin je terecht komt is onderverdeeld is in drie gigantische gebieden: The Frontier, Mexico en The Great Plains, deze speel je ook in die volgorde uit. Elk van deze gebieden heeft zijn karakteristieke eigenschappen die voor enorm wat afwisseling zorgen. Je start in The Frontier, een gebied dat het typische Wilde Westen brengt zoals we dit kennen uit de films: uitgestrekte dorre vlaktes, spooksteden en gezellige saloons waar regelmatig ruwe barfights uitbreken. Mexico bezorgt je dan weer een onveilig gevoel door de vele stomdronken bandieten die in een corrupt land moeten overleven. In het derde gedeelte, ‘The Great Plains', is het duidelijk dat de Industriële Revolutie een feit is: geplaveide straten en zelfs hier en daar een auto geven de inwoners van de grootsteden in dat gebied een onterecht gevoel van veiligheid. Onterecht want de oorspronkelijke inwoners - Indianen als je ze zo wil noemen - sluipen doorheen de omliggende bossen en willen hun land terug.

Slimme paarden

Om jezelf vlot doorheen de gigantische spelwereld te verplaatsen biedt de game verschillende transportmiddelen aan: koetsen, treinen en uiteraard paarden. Elk paard in de game is uniek en heeft specifieke eigenschappen: sommige hebben een beter uithoudingsvermogen, anderen lopen sneller, maar het belangrijkste is dat elk paard over een stel hersenen beschikt waarmee ze slimme beslissingen maken. Ontwikkelaars scheppen graag op met het feit dat hun A.I het slimst is en best het is uitgewerkt, maar vaak klopt dit niet. In dit geval mag ik gerust stellen dat je tijdens schietgevechten veel hebt aan de hersenen van jouw paard, want het beest loopt niet als een blinde tegen obstakels, maar zal er altijd mooi om heen lopen, waardoor je zelf beide handen vrij hebt om je te concentreren op het schieten zelf. Rij je tijdens een missie in groep dan zorgt de game er automatisch voor dat jouw paard de beste snelheid aanhoudt, zodat je de rest kan bijhouden. Als we de vergelijking maken met GTA IV: Episodes From Liberty City, weten we dat dit bij de Lost motorbende niet mogelijk was, en het soms lastig was om in colonne te rijden. Dit behoort tot de verleden tijd en dat maakt het een stuk gemakkelijker om de conversaties van de andere cowboys mee te volgen.

Kies je ervoor om met de trein te gaan, dan moet je halt houden aan één van de weinige stations en veel geduld uitoefenen, want de treinen rijden in realtime doorheen het landschap. Eens je erop zit kan je kiezen om jezelf aan een raampje neer te zetten, of gewoon doorheen de wagons te wandelen of vanop het dak op argeloze voorbijgangers te schieten. Is dit nodig? Nee, maar het draagt wel bij tot de gameplay en de sfeer van de game. Even snel op een rijdende trein springen of zelf machinist spelen behoort overigens niet tot de mogelijkheden, behalve als de missie het vereist en men een speciale actieknop aan de gameplay toevoegt.

Dead Eye

Om dan maar ineens verder te gaan op de besturing van de game: deze werd simpel gehouden en dit komt de game enkel maar ten goede. In geen tijd heb je onder de knie hoe je snel jouw wapens kan trekken en hoe je het paard bij schietgevechten zo goed mogelijk tussen de kogels begeleidt. Het wapenarsenaal is erg uitgebreid, wat niet erg onlogisch is als je weet dat de game zich in een tijd afspeelt waarin schietgevechten dagelijkse kost zijn. In een simpel doch duidelijk menu kies je met de joystick razendsnel uit onder andere pistolen, sniper rifles en shotguns. Omdat niet alle wapens in die tijd even accuraat waren, loont het om zo snel mogelijk de Dead Eye meter te vullen door vijanden af te maken. Deze feature keert terug uit Red Dead Revolver en zorgt ervoor dat je in slowmotion op de vijanden schiet. Dankzij de verbeterde physics gaan deze vijanden ook veel mooier tegen de vlakte, je ziet echt duidelijk waar ze geraakt worden en na een welgemikte headshot zal je vaak zien dat de hoed van jouw slachtoffer een volledige andere richting uitvliegt. De mensen die niet zo goed schieten kunnen zich steeds uitleven met de lasso, één van de leukste ‘wapens' in deze game. Hiermee bind je vijanden vast en kan je ze achterop jouw paard leggen om uit te leveren aan lokale sheriffs, of ze op een spoorweg leggen en wachten tot de trein voorbij raast.

De missies zelf brengen je doorheen de ganse game en zorgen voor genoeg afwisseling, waardoor de game nooit echt saai wordt. Reken ook hierbij dat je op eender welk moment een zijmissie kan aangaan in de gigantische spelwereld. Ik heb het hier dan natuurlijk over de random events die eveneens non scripted zijn. De spelwereld evolueert bijgevolg constant waardoor je, als je toevallig een hinderlaag tegenkomt, best even meespeelt en de vijanden afmaakt . Je verdient er hoogstwaarschijnlijk een mooie duit aan en de volgende keer dat je diezelfde plek passeert zal de hinderlaag ook weg zijn. Tijdens mijn volledige speelsessie ben ik geen twee keer hetzelfde random event tegengekomen, wat toch wel een indrukwekkende prestatie is en je doet afvragen hoeveel verschillende events de game wel niet bevat.

Naast deze zijmissies zit de wereld boordevol wilde dieren die hun eigen ding doen, tot dat je ingrijpt. Zo wordt het doden van konijnen en ander klein wild beloond met ervaringspunten, en het verzamelde vlees wordt door de meeste handelaars in de steden aangenomen. In diezelfde steden kan je ook terecht voor medicijnen en nieuwe items voor jouw personage. John begint met een typische cowboy outfit en hoewel ik deze cool genoeg vind om de ganse game mee te overleven, kan je nieuwe kostuums kopen, of vrijspelen door kleine challenges te doen. In het menu krijg je bij de verschillende kleren een duidelijke uitleg van wat je ervoor moet doen en dit kan gaan van het vinden van een schat, tot het uitmoorden van een vijandelijke setting. Als je beslist om in de dorpjes nieuwe wapens te kopen houd je best rekening met de portefeuille, want deze is niet zo dik als bijvoorbeeld in Grand Theft Auto IV. Reken er dus niet op dat je tegen het einde van de game miljonair bent.

Prachtige soundtrack

Waar je wel op mag rekenen is de hulp van verschillende personages die je doorheen de game begeleiden. Twee hiervan blijven je gegarandeerd bij: Irish, een dronken Ier die niets liever doet dan lijken opgraven om er diepgaande gesprekken mee te voeren, en Nigel West Dickens. Deze verkoper van dubieuze medicijnen heeft jouw hulp regelmatig nodig om zijn waren aan de man te krijgen. Hij beseft namelijk zelf goed genoeg dat hij enkel rommel verkoopt en wordt dan ook vaak achterna gezeten door opgelichte dorpsbewoners. Dankzij de sterke cast en oog voor detail is elk personage tot in de puntjes uitgewerkt en geloof je ook hun rol in het groter geheel. Kan je net als ik genieten van een geweldig muziekstuk in games, dan is Red Dead Redemption zeker en vast ook jouw ding. De muziek werd gecomponeerd door Bill Elm en Woody Jackson die er haast een emotionele touch aan geven. Deze zorgen ervoor dat de sfeer van het uitstervende Amerikaanse Westen en Mexico aan het einde van de eeuw helemaal goed zit. Dat de muziek werd gemaakt op authentieke instrumenten uit die periode speelt hier zeker een belangrijke rol in. Hier stopt het lijstje van artiesten echter niet: Jamie Lidell, Jose Gonzalez, Ashtar Command en William Elliot Whitmore brengen hun mooiste nummers naar het Wilde Westen. Echt gezang zal je slechts op enkele momenten in de game horen, die erg mooi werden uitgekozen. Hoe of wanneer verklap ik niet, want dat moet je zelf maar ontdekken en beleven. Ik kan enkel vertellen dat je meermaals met kippenvel achter je scherm gekluisterd zit wanneer één van de prachtige nummers begint te spelen.

Ga online

Wellicht het meest indrukwekkende aspect van de game is de goed uitgewerkte multiplayer waarin je het ganse land ter beschikking hebt en een ongekende vrijheid krijgt. Ik heb het natuurlijk over ‘Free Roam', een gigantische lobby als het ware waarin je oftewel op ontdekkingstocht gaat, of een posse vormt met zeven andere spelers om een multiplayer spelmodus te starten. Mensen met weinig creativiteit gaan ongetwijfeld onmiddellijk voor het tweede, terwijl ik me net vooral kan amuseren met het niets doen. Je beslist in Free Roam of je stadjes onveilig maakt en dan van de lokale sheriffs probeert te ontsnappen, op zoek gaat naar andere spelers om deze een kopje kleiner te maken of samen met hen de misdaad bestrijden. Dit levert punten op waarmee je jouw personage in de rankings kunt laten stijgen en upgrades voor jouw personage vrij kan spelen.

De menu indeling is gelijkaardig aan die van de single player en om je als speler te stimuleren om zo snel mogelijk te levellen, krijg je van begin af aan de nog niet vrijgespeelde spelmodi te zien. Deze verschillende spelmodi spelen zich allemaal af in de wereld van Red Dead Redemption. Je doet er dus goed aan om eerst doorheen het verhaal te gaan. Zo leer je de verschillende locaties al wat kennen en weet je waar de beste plaatsen zijn om het multiplayergeweld te overleven.


Het Wilde Westen is een setting die al menig filmmaker inspireerde en is duidelijk ook geschikt voor videogames. De wereld wordt op een indrukwekkende wijze weergegeven en tijdens mijn speelsessie had ik geen last van framedrops of pop-ups, zoals dat in GTA IV wel het geval was. Wanneer je op een berg staat, kan je mijlenver zien en de enige reden waarom dit soms wazig is, is door de hitte die van het land opstijgt. De verbeterde RAGE engine klopt duidelijk overuren. Mensen die rekenen op een superieur platform moet ik ontgoochelen: de game ziet er nagenoeg identiek uit op zowel Xbox 360 als PlayStation 3. Het enige verschil is dat de game er 's nachts beter uit ziet op de PlayStation 3 omdat het dan pas echt donker is. Overdag krijgt de Xbox 360 dan weer enkele pluspunten door de heldere kleuren. Maar dit is muggenziften en hier ligt volgens mij dan ook niemand wakker van. Waar je wel mag van wakker liggen zijn de prachtige weerseffecten en de plassen die een lange tijd achterblijven na een hevige regenbui.