Mass Effect 3: De hoofdpersonages

Special | 02-03-2012 -

De galactische intrige van de Mass Effect-trilogie bereikt deze maand zijn ontknoping. Wedden dat deze drie personages er de grootste hand in zullen hebben? Een dramatis personae van hen op wier schouders de plot van Mass Effect 3 zal rusten.

Commander Shepard

In ieder stuk epische fictie dat de menselijke beschaving heeft gekend, van de Gilgamesj over de Canterbury Tales tot Star Wars en nu Mass Effect, gebeuren er grote dingen die een invloed hebben op duizenden, maar worden die verteld vanuit het standpunt van één centrale held. In Mass Effect is dat John Shepard, luitenant-commandant bij de Systems Alliance N7 Special Forces en uitvoerend commandant van de SSV Normandy of Jane Shepard, als je het personage vrouwelijk speelt. De voornaam kun je, net als het gelaat en andere fysieke kenmerken, naar eigen wil en smaak aanpassen: ‘John' en ‘Jane' zijn gewoon de meest generische namen (‘John Doe' en ‘Jane Doe', snap je?) die de bedenkers van de game erop konden plakken. Het is per definitie moeilijk om de levensloop van het personage op te tekenen, omdat die in grote mate wordt bepaald door de keuzes van de speler, maar laat ons, voor deze korte biografie, ervan uitgaan dat je - in welk deel dan ook - je Shepard gewoon aanmaakt met de standaardinstellingen.

Dat zou dus in mannelijke vorm zijn, door de BioWare-designers zelf gebricoleerd met de stem van acteur Mark Meer en het gelaat van het Nederlandse fotomodel Mark Vanderloo (het vaste model van kledinggigant Hugo Boss) in de Earthborn-klasse en met het psychologische profiel van de Sole Survivor. Die twee laatste dingen betekenen dat Shepard een weeskind is dat een goed deel van zijn jeugd heeft doorgebracht op de straten van een aardse grootstad en op zijn achttiende bij het leger van de intergalactische Alliantie ging. Dan is er het psychologische profiel van de ‘Sole Survivor' (je hebt een missie als enige ternauwerdood overleefd, en hebt je hele bataljon zien sterven) dat ervoor zorgt dat je aan het begin van de eerste Mass Effect als speciaal agent wordt uitverkoren door de Citadel Council, het wetgevende orgaan van de Alliantie, om hun plotseling voor eigen rekening werkende Spectre-agent Saren achterna te zitten. Dat eindigt uiteindelijk met een eerste veldslag tegen de Geth, die aan het einde van Mass Effect de Citadel vernietigt. Ondertussen is Shepard als eerste menselijke soldaat toegetreden tot de Spectres, een soort speciale wacht van de besten der besten, die rechtstreeks voor de Council werkt. Er is echter meer met hem aan de hand dan alleen maar militair succes. Hij krijgt ook visioenen van bakens die de Protheans, een uitgestorven ras dat vijftigduizend jaar geleden door de Reapers werd vernietigd, toevallig op zijn pad hebben achtergelaten.

Aan het begin van Mass Effect 2 wordt helemaal duidelijk dat Shepard niet gewoon maar was uitgetekend als een gewone mythische held, maar als een soort messias die de loop van de kosmische gebeurtenissen kan veranderen. Dat gebeurt wanneer hij in de proloog van die game overlijdt en de Cerberus-organisatie uit zijn stoffelijk overschot het nodige dna trekt om hem opnieuw tot leven te brengen. Handig trucje van BioWare om nieuwe spelers toch nog met een zelfgemodelleerde Shepard aan de slag te laten gaan, maar de dood en verrijzenis pompt tegelijkertijd het belang van Shepard in het verhaal nog eens aanzienlijk op.

In ieder geval is Shepard het vehikel waarmee je de hele verhaallijn van Mass Effect naar je hand zet, ook wanneer je dat standaardpersonage hebt gekozen. Je maakt namelijk verderop in de game nog een groot verschil met de keuzes die je neemt zoals in de sociale banden die je aanlegt met andere personages en in de dingen die je tegen hen zegt in de speelbare dialoogscènes. Die laatste bevatten ook romances en ook daarin zijn er keuzes. Als mannelijke Shepard kun je het in de eerste Mass Effect aanleggen met je ondergeschikte Ashley Williams of met Asari-archeologe Liara T'Soni, en in Mass Effect 2 kun je tegelijkertijd die laatste romance afwikkelen en een nieuwe vrijage met Cerberus-agente Miranda Lawson, teammaatje Tali'Zorah of de getatoeëerde alienchick Jack aangaan. Als vrouwelijke Shepard kun je in Mass Effect soldaat Kaidan Alenko krijgen en in Mass Effect 2 is er de keuze tussen Jacob Taylor, Garrus of Thane Krios of je doet gewoon aan blauwe alien lesboseks, opnieuw met het volgende personage uit dit overzicht.



Dr. Liara T'Soni

Shepard kon dus meerdere vrouwen of mannen binnendoen in de twee eerste Mass Effect-delen, maar de blauwhuidige Liara T'Soni wordt - uitzonderlijk beschikbaar voor een Shepard van beide seksen - een beetje gepresenteerd als de speciale dame in het leven van het hoofdpersonage. The one that got away. Shepard vindt haar tijdens de verhaallijn van Mass Effect gevangen in een energieveld, waarin ze terechtkwam nadat de Geth haar achternazaten. Zo komt ze aan boord van de Normandy en wordt ze een teamlid van Shepard.

Verderop in de game begint (als je dat als speler wilt tenminste) de moeilijke maar duurzame romance tussen de twee, die bij haar initieel wordt aangewakkerd door pure wetenschappelijke interesse. Ze is gefascineerd door de visioenen die Shepard krijgt van de Prothean-bakens. De vrijage tussen Shepard en Liara komt lastig op gang, omdat ze iemand is die moeilijk contact legt met andere levende wezens. Deels omdat ze het gewend is om lange tijd in afzondering te werken aan studie en opgravingen. Wanneer de relatie een beetje vorm krijgt en er seks van komt, plukt Shepard zelfs haar bloemetje! Laat je niet misleiden door haar ingetogen natuur. Als je ze meeneemt op missie, is ze met haar formidabele biotische krachten een geduchte strijdster.

Nog later in de game kom je erachter dat Liara de dochter is van Matriarch Benezia, een spirituele leidster van de Asari, en een personage dat in Mass Effect onder dezelfde indoctrinaire krachten zat als de afvallige Spectre-agent Saren. In ieder geval is Liara vervreemd geraakt van haar moeder en is ze jaren geleden gevlucht voor het leven van inzet voor het Asarivolk dat van haar werd verwacht. Dat vluchten blijkt ze na de proloog van Mass Effect 2 een tweede keer te hebben gedaan. Halfweg de missie komen Shepard en zijn team haar tegen op Illium en ontdekt hij dat ze nu een ‘information broker' is, een verkoper van extreem waardevolle informatie. Als je het spel juist speelt komt er een kort moment tussen Shepard en Liara, waarin de voormalige relatie tussen de twee wordt besproken. Als je de DLC Lair of the Shadow Broker speelt, gaat het spel in een conversatie wat dieper in op de dingen en verklaart ze dat ze twee jaar in rouw heeft geleefd. Is dat niet het soort chick dat iets meer aandacht verdient? In Mass Effect 3 krijgt ze die wellicht weer. Om het einde van alle intelligente (of toch ruimtevaardige) leven in het heelal af te weren, mag Shepard haar weer toevoegen aan zijn team.



Illusive Man

De Illusive Man, leider van de geheimzinnige Cerberus-organisatie, kwam relatief laat in het spel. We leerden hem pas kennen in de proloog van Mass Effect 2. Desondanks heeft het personage een grote resonantie opgebouwd in de gebeurtenissen in de Mass Effect-reeks. Dat komt om te beginnen door de rake keuze van de stemacteur die hem vertolkt. Martin Sheen begot, een enorme klassebak die op jonge leeftijd groot werd met zijn hoofdrol in Badlands en Apocalypse Now en op latere leeftijd een cultstatus bereikte als president Jed Bartlett in de tv-reeks The West Wing. Verder doet de lichaamstaal van het door BioWare-artiesten zelf gebricoleerde personage erg denken aan de Cigarette Smoking Man in de tv-klassieker The X-Files. Dat komt niet alleen door zijn aanhoudende gepaf. Er hangt een sfeer van dreiging, berekendheid en ulterieure motieven rond het personage. Een duisternis die extra diepte krijgt door de hovaardige omgeving waarin we hem in Mass Effect 2 zagen (een commandocentrum in een ruimteschip of -station, ergens boven een zon) en Sheens uitmuntende stemmenwerk. "Het is een vreselijke vent", noemde de acteur zijn personage zelf in een interview.

In de roman Mass Effect: Evolution wordt de voorgeschiedenis van de Illusive Man uitgevlooid en wordt ook uitgelegd hoe de man aan zijn rotkarakter en zijn voorliefde voor menselijke suprematie kwam. Voordat hij bekend zou worden als de Illusive Man heette hij Jack Harper, een huurling die meevocht in de First Contact War, een korte oorlog die woedde tussen de mensen en de Turians vlak nadat de menselijke beschaving de Mass Effect-technologie was beginnen te gebruiken en de regels van de Citadelvolkeren nog niet kende. De militaire acties waaraan hij deelneemt eindigen met de dood van een paar van zijn beste vrienden en spreekt aan het einde van de roman een manifest in waarin hij aangeeft hoe de mens voortaan zijn eigen koers zal moeten varen in het heelal en dat dus het mission statement wordt van de Cerberus-organisatie.

Aan het begin van Mass Effect 2 investeert Cerberus, ondertussen een groot machtscenakel in de Citadelruimte, een fikse smak geld om de overleden Shepard terug tot leven te brengen. Het langetermijnplan dat de Illusive Man met hem heeft zullen we wellicht in Mass Effect 3 leren kennen, maar in de tweede episode kreeg hij een enorm arsenaal aan materieel tot zijn beschikking, waaronder een compleet nieuw schip dat een perfecte kopie van de Normandy is, om de plotse verdwijning van tientallen menselijke kolonies te onderzoeken. Dat bracht hem uiteindelijk op het spoor van de Collectors, die met het biologische materiaal van de ontvoerden een reusachtige Human Reaper in elkaar aan het boksen waren achter de gevaarlijke Omega 4 Relay. Shepard en zijn team slagen er uiteindelijk in om dat gedrocht met de grond gelijk te maken, maar het is uiteindelijk aan de speler om te kiezen of hij de technologie die de Human Reaper tot leven bracht zal vernietigen of bergen, dat laatste met de bedoeling om ze verder te laten onderzoeken door Cerberus. De wegen van Shepard en de Illusive Man scheiden zich sowieso aan het einde van Mass Effect 2, maar het is die beslissing die bepaalt op welke voet de twee zullen staan wanneer ze elkaar terug ontmoeten in het derde deel.

Conclusie