Review - Skyrim: Dawnguard [Xbox 360]

Special | 06-07-2012 -

In november kreeg ondergetekende de kans om The Elder Scrolls V: Skyrim onder de loep te nemen. Ondertussen zijn we meer dan een half jaar later en heeft Bethesda de eerste expansion met de ondertitel Dawnguard gelanceerd. De ontwikkelaar belooft maar liefst twintig uur extra gameplay. Maar kan het bedrijf de verwachtingen inlossen? Kan het een van de grootste RPG's van de afgelopen jaren nog groter maken zonder de hoge kwaliteit in te perken?

Om eerlijk te zijn en meteen met de deur in huis te vallen: nee, dat kan Bethesda niet. Daar is de prijs eigenlijk veel te hoog voor. Je betaalt 1600 MSP of 20 euro en krijgt daar een best korte verhaallijn voor in de plaats. Wie de DLC heeft aangeschaft en minstens level tien heeft bereikt, krijgt voor het eerst te horen over een nieuwe factie van de verschillende guards in Tamriel. In plaats van hun 'arrow to the knee' spreken ze nu van een groepering vampierenjagers die nieuwe strijders recruteren om de zon te beschermen. Maar al snel ontdek je dat er meer aan de hand is en word je voor een keuze gesteld: vervoeg de vampieren en word een Vampire Lord, of word lid van de Dawnguard en bestrijd ze. Daarnaast komt er een groot familiedrama bij te kijken. Aanvankelijk leek Dawnguard een saaie reeks moordquests te worden, maar uiteindelijk werd het een te smaken drama.

Vampieren

Af en toe heb je in Skyrim al de kans gekregen om een vampier te worden en de meesten hebben die wijselijk afgewezen. Een volledige verhaallijn die nu plots draait om het worden of doden van de bloeddorstige ondoden stelt je dan ook regelmatig voor enkele onmenselijke dilemma's. Uiteindelijk kregen we toch sympathie voor de vampieren en besloten we er zelf een te worden. Als beloning krijg je ook de optie om een Lord te worden, een afschuwelijk monster met bovennatuurlijke krachten. Al vliegend ben je zo in staat om magie te gebruiken, terwijl je Magicka kunt opsparen door op de grond melee-klappen uit te voeren. Door jezelf om te toveren in een groepje vleermuizen kun je snel je vijanden ontlopen en er zijn nog talrijke andere aanvallen om als krachtige vampierenheer je stempel te drukken. Deze kun je vrijspelen door in die modus te slaan en te doden. Zo speel je perks vrij die je in de speciale Vampire Lord-skilltree kunt besteden.

Helaas, zoals we allemaal geleerd hebben uit de filmreeks Twilight, gebeuren er rare dingen eens we het zonlicht betreden. Hoe langer je buiten rondloopt zonder je te voeden met het bloed van je medemens, krijg je speciale krachten erbij. Maar in praktijk gebruik je die niet echt. De echte nadelen van het vergeten te voeden moeten we overigens nog steeds ontdekken, wat een beetje jammer is voor een game dat zoveel rekening houdt met oorzaak en gevolg. De Vampire Lord-modus is wel een tegenvaller. Het duurt bijna tien seconden voor je getransformeerd bent in het vieze gevleugelde monster en tijdens dat proces kan je jezelf niet verweren tegen aanvallen van je tegenstander. Daarbij komt ook nog een klein probleempje als beginnende vampier: al heb je een best hoog level als speler, je vampierenskills zijn nog niet sterk genoeg om het zo op te kunnen nemen tegen de sterke vijanden die je onderweg tegenkomt.

Nieuwe wapens

Naast de nieuwe verhaallijn hebben we ook wat andere aanpassingen kunnen opmerken. Zo is er een nieuwe klasse wapens van het Dragonbone-type. Wie de Daeadric-quests heeft doorlopen en er enkele leuke speeltjes aan heeft overgehouden, zal opnieuw zijn best mogen doen. Deze nieuwe drakenwapens overtreffen ze namelijk zonder moeite. Daarnaast ontmoeten we ook voor het eerst de Legendary Dragons, een nieuw ras oersterke draken, en de Bonemen, een iets sterkere variant van de Skeletons. Ten slotte ontvangen we ook al snel een kruisboog als nieuw wapen, dat een stuk steviger en beter aanvoelt dan de gewone bogen.

Helaas betekent meer niet altijd beter en dat voelen we overduidelijk in deze expansie. Zo zijn de nieuwe omgevingen niet netjes geïntegreerd in de bestaande map en wordt het snel duidelijk dat de DLC niet onmiddellijk in de planning stond tijdens de ontwikkeling van Skyrim. Om het kasteel van de vampieren te betreden, moeten we een bootje nemen naar een afgelegen gebied op de kaart, terwijl de eerste echte quest als Dawnguard-strijder ons bracht naar een bijna onzichtbare kloof waarachter magischerwijze een gigantisch kasteel in open lucht te vinden is.

Eeuwige bugs

Ook is het best genant om te zeggen dat Bethesda geen lessen heeft getrokken uit de bugs die ze net uit Skryim hebben gehaald. Mogelijk zitten er nog meer fouten in dit kleine uitbreidingspakket dan in heel Skyrim ondertussen. Zo verdwenen enkele personages terwijl we ertegen praatten of konden we plots niet meer bewegen na het leegdrinken van iemands aderen. Andere mensen klaagden dan weer over het niet kunnen vermoorden van de persoon die dood moest en dat ze de sneakmodus niet konden activeren. Ten slotte duurden de quests al met al toch iets te lang en voelden ze eentonig aan. Het is uiteindelijk maar weer verkennen en clearen van dungeons, wat toch spijtig is. In een game van deze lengte willen we niet meer van hetzelfde zien. Vernieuwing is wat we verwachten, zeker voor het niet-zachte prijsje van twintig euro.

Conclusie