Skyrim: Ontdekken, beleven en genieten

Review | 12 November 2011 15:29 -

11 december 2010 is een datum die veel mensen zich nog zullen herinneren. Tijdens de Video Game Awards van Spike stapte Todd Howard, director van The Elder Scrolls III: Morrowind en het vierde deel Oblivion, het podium op en verbrak de stilte van de zaal door op dat moment zowel een nieuwe Scrolls als een launchdate te verklappen. Elf maand later, op de elfde dag van de elfde maand van het elfde jaar, was het dan zover, ondanks een Belgische feestdag die deze gedachte ietwat moest verpesten. Een uitgebreide review, maar wees vooral voorbereid op spoilers.

The Elder Scrolls V: Skyrim speelt zich af in de gelijknamige regio Skyrim van het meest noordelijke deel van het continent Tamriel. Het ligt net naast Morrowind en Cyrodill, de thuiswerelden van respectievelijk deel drie en vier uit de reeks, en vormt de basis van de Nords, vergelijkbaar met de Vikings in onze echte wereld: stevige strijders die de kou trotseren en de wereld willen verkennen. De regio was de eerste van Tamriel die door de mensheid uit de grond werd gestampt.

Alduin tegen de Dragonborn

Deel vijf draait rond de terugkeer van Alduin, een mystieke draak die eeuwen geleden Tamriel terroriseerde, en de zoektocht naar de Dragonborn, een dappere strijder die in staat is de ziel van een draak in zich op te nemen. Wanneer men zo'n vliegend gevaarte doodt, zal zijn ziel niet sterven, waardoor het in principe mogelijk is om te regenereren, maar alleen de Dragonborn kan daar een stokje voor steken door die te absorberen en te verwerken.

Tweehonderd jaar na de gebeurtenissen in Oblivion start het verhaal van deze The Elder Scrolls V: Skyrim. Je werd gearresteerd door de Imperial Army toen je de grens van Skyrim trachtte over te steken en wordt per paard en kar door de soldaten samen met enkele andere lotgenoten naar Helgen gebracht, waar jij je aan een executie mag verwachten. Een voor een zie je de anderen hun hoofd verliezen, maar jij wordt bij wijze van spreken gered door de bel wanneer op het juiste moment een draak Helgen oversteekt en het dorpje in lichterlaaie zet. Jij weet uiteindelijk als een van de weinige heelhuids te ontsnappen en gezien je hulp op dat moment, mag je weer vertrekken.

Na een tussenstop in Riverwood trekken we naar Whiterun, het epicentrum van de handel in Skyrim dankzij zijn centrale ligging. Daar ontmoet je de Jarl, de persoon die de macht heeft over het district. Je wordt op verkenning gestuurd naar een duistere grot waar je een drakenwoord ontdekt en al snel ontdek je daarvan ook de betekenis. Een draak terroriseert namelijk de wachttoren en jij wordt gevraagd die te helpen uitschakelen, gezien je eerdere ervaring. En daar gebeurt het: na een hectisch gevecht en een laatste stevige tik op zijn kop sterft het beest en sluipt de ziel jouw lichaam binnen, waarna jij plots mythische drakenkrachten bezit. Jij bent de laatste Dragonborn.

Totale vrijheid

Meer van dit mythische verhaal zullen we niet verklappen, maar het escaleert al snel in eentje van een hoog niveau waar keuzes centraal staan. Dat begint aanvankelijk bij het samenstellen van je personage. Zodra je van de kar stapt bij je terechtstelling, word je gevraagd wie je bent en krijg je tientallen eigenschappen en honderden opties met duizenden mogelijkheden voorgeschoteld. Na het bepalen van je ras, je uiterlijk en je naam - wij gingen voor een High Elf genaamd Horith - krijg je de mogelijkheid om het spel in een derdepersoonszicht te spelen, waardoor je steeds je personage in zijn volle glorie kunt aanschouwen. Al vinden we dat de first-person view nog altijd wat beter speelt.

Andere keuzes die bijzonder belangrijk zijn, zijn bijvoorbeeld je skills. Stel dat je tijdens het vechten vooral kiest voor een zwaard en schild, dan zullen de bijhorende skills, in dit geval het vechten met één hand en het blokkeren van aanvallen, tijdens het spelen steeds beter worden. Zodra dit gebeurt zal ook je level beetje bij beetje stijgen, en eens die zich een volledig punt bijeen heeft gesprokkeld, zal je kunnen kiezen of je jouw Health, Stamina of Magicka wil upgraden én welke perk van je skilltrees je wilt verbeteren. Neem hiervoor zeker je tijd: elke skill, zoals dus het eenhandsvechten of het beschermen, heeft een losse set van upgrades die je het leven eenvoudiger kunnen maken. Hoe vroeger je een beslissing maakt in welke type vechten je jezelf wilt specialiseren, hoe minder punten je nodeloos besteedt aan skills die je toch niet zal gebruiken. Er zijn maar liefs achttien skills die je volledig kunt trachten te beheersen. De perks zijn nieuw in Skyrim en zijn een welkome toevoeging. In vergelijking met de eerdere games krijg je nu echt het gevoel dat je een skill kunt verbeteren. Er zijn werkelijk 280 nodes in de verschillende skilltrees en het kan al eens gebeuren dat er verplicht wordt om een bepaald level te halen van een andere skill voor je die ene kunt unlocken.

De skills zijn eigenlijk op te delen in drie verschillende groepen, die eigenlijk de drie pilaren van de game vormen. De eerste is de Warrior, de strijder. Je kunt je specialiseren als boogschutter, verdediging, het gebruik van zware armor, het maken van gear, eenhandig vechten en het nieuwe tweehandig vechten. Daardoor kan je extra grote zwaarden of andere slagwapens hanteren, die uiteraard zwaarder en logger zijn, maar wel meer schade kunnen aanbrengen. Het vechten voelt dan ook zeer natuurlijk aan. Met de rechtertrigger van je controller geef je een stevige zwaai met je wapen, terwijl je met de linker kunt verdedigen.

De tweede pilaar is de Mage, waarin al het magische vervat zit. Je maakt eigenlijk nooit de bewuste keuze om voor magiër te gaan, want al vanaf het vroege begin bezit je de kennis over enkele spells zoals Fire en Healing, en het is volledig aan jou of je daar iets mee doet. Door rond te neuzen in de boekenkasten van slaapplaatsen of vrienden, kan je per toeval wel eens een zeldzaam spreukenboek ontdekken waardoor je bijvoorbeeld in staat zult zijn om doden voor een korte periode terug tot leven te brengen en ze eventjes mee te laten strijden aan je zij. Je kan je via de skills hier specialiseren in alteratie, bezweringen, vernietiging, illusie, herstellingen en het toepassen van magie op je uitrusting.

Ten slotte hebben we nog de Thief, die vooral met voorwerpen bezig is. De specialisaties in deze categorie zijn het openprutsen van sloten, pickpocketting, sluipen, inpraten op vriend en vijand, het gebruik van lichte armor en het brouwen van potions. Diefstal en inbraak zorgen er uiteraard voor dat je items kunnen winnen zonder ervoor te betalen, maar per illegale handeling stapelt je boete zich wel op en eens gevat, moet je die betalen of vlieg je de cel in. In dat laatst geval kan je dan ontsnappen en je gerief terugjatten, wat altijd een leuke uitdaging is.

Doe het zelf, doe het met... Skyrim

Zoals eerder aangekaart is het mogelijk om je eigen wapens, armor en potions te maken. Daarvoor kan je terecht bij slijpstenen, smeden, workbenches en alchemietafels. Om dit te kunnen doen, heb je natuurlijk grondstoffen nodig die je over heel Skyrim kunt vinden, zowel in de open velden als in de vele winkeltjes in elk dorpje. Elk beest heeft wel een bruikbaar onderdeel en elke vijand die je doodt, zal wel iets interessants in zijn zakken hebben. Controleer dus iedere dode, maar zorg ervoor dat je rugzak niet te overladen wordt. Indien dat gebeurt en je wilt niets verliezen, reis je best naar je huis om er een en ander te stockeren.

En dat is precies wat Skyrim ook wil toevoegen: een gevoel van alledaagsheid. Je krijgt de kans om een huis te kopen en die volledig in te richten naar believen, om er je wapens uit te stallen, lekker te slapen, op het gemak aan je skills te werken, enzovoort. Je kunt zelfs een amulet kopen om aan te duiden dat je op zoek bent naar een partner. Als je die draagt en praat met anderen die deze amulet op zak hebben, kan je eigenlijk naar elkaars interesses polsen en een ceremonie aanvragen in de Temple of Mara. Daarna volgt een huwelijk en een spannende huwelijksnacht. Er zijn tientallen NPC's waarmee je kunt trouwen en een leuk detailtje: homoseksualiteit is toegestaan, zoals we wel vaker zien in RPG's.

Indien je liever niet in het huwelijksbootje stapt, kun je ook op zoek naar een metgezel, die samen met je strijdt tegen het kwaad van Alduin. Je moet dan ook eerst vriendschap zien te sluiten met deze mensen en daarvoor heb je genoeg overtuigingskracht nodig. Je kan maar één medestrijder hebben, maar wie daar niet genoeg aan heeft, kan ook een paard kopen, en vreemd genoeg heeft dat dier ook een vurige strijdlust in zijn ogen, want als jij wordt aangevallen, neemt hij het op voor je terwijl jij even kan herstellen. Helaas kunnen zowel je metgezel als je paard sterven, dus eens zij er niet meer zijn, sta je er wel alleen voor.

Dagenlang genot

Gaandeweg is het de bedoeling dat je het geheim achter de terugkeer van Alduin tracht te achterhalen en in principe kan die storyline al uit de doeken worden gedaan in vijfentwintig uur. Dat lijkt eigenlijk bijzonder kort, maar je moet al echt volhardend en, excuseer ons, een saaie speler zijn als je dit wilt bereiken. Al te snel stap je af van het hoofdpad en wil je de bossen, de grotten, de moerassen en de bergen van Skyrim verkennen. Er zijn minstens honderd verschillende locaties te ontdekken en elk hebben ze hun eigen verhaaltje en valt er iets te doen. Dan zijn er nog enkele gildes waar je lid van kunt worden zoals de Dark Brotherhood en de Companions en die je vervolgens met een opdracht uitsturen om bijvoorbeeld geld op te halen of de leider van een criminele organisatie uit te schakelen. Of de dorpelingen die je hulp nodig hebben, van het bezorgen van een simpele brief of een fles mede tot het duidelijk maken dat die vieze vent met zijn fikken van dat arme meisje moet blijven. Ondanks het hoofdverhaal van vijfentwintig uur zit er minstens voor honderd uur aan extra content in de game en het is volledig aan jou om dit te ontdekken. Als we eerlijk mogen zijn: zelfs wij hebben geen idee hoelang je nodig hebt om de game echt "uit te spelen", maar is dit eigenlijk wel mogelijk met een game als deze?

Om de variatie nog eens op te voeren, kan je Skyrim ook beleven op andere manieren. Als vampier bijvoorbeeld... Je kunt het worden door het over te krijgen als elke andere "state", zoals Poisoned van een vampier, maar je krijgt later ook de keuze. Als vampier krijg je extra voordelen, zoals een beter verweer tegen bepaalde aanvallen, maar het brengt ook problemen met zich mee. Zonlicht zal je beïnvloeden en je hebt uiteraard ook bloed nodig om te overleven. De hele gameplay zal zich aanpassen omdat je rekening moet houden met zoveel verschillende elementen. En ook spelen als een weerwolf is mogelijk, al ben je dan niet in staat om een wapen te hanteren.

Aanvankelijk leek Skyrim eigenlijk best saai. Je werd losgelaten op een open wereld en de vrijheid wist ons niet helemaal in te pakken. Maar dit bleek achteraf zijn reden te hebben: in een korte tijd hadden we in plaats van via suffe tutorials alle handelingen onder de knie door onze vechtkunsten te oefenen op vijandige wolven en dieven, verloren we al een paar keer onze kop toen we trachtten een Giant aan te vallen en we stootten al onmiddellijk op side quests, waar je eigenlijk nog meer kunt leren over de gameplay van het spel. Hoewel een tutorial soms geen slechte zet is, kunnen we totale vrijheid en pure exploratie ook appreciëren, maar het is dan vooral de vraag of dit voor andere gamers ook geldt.

Maar toch niet perfect

Wat ons vooral stoorde tijdens die eerste uren, waren de tegenvallende graphics, althans op de Xbox 360. Als je bovenop een berg staat en naar beneden kijkt, kun je de dorpjes in de verte zien liggen, en dat gaf ons vaak een episch gevoel, maar daarvoor moest er wel in iets anders gecompenseerd worden. Expressies op de gezichten van anderen zijn bijvoorbeeld geweldig uitgewerkt, maar de kapsels van die personages lijken niet meer dan een vies laagje pixels. Gekartelde bomen, soms iets zwakkere textures en zelfs hoekig water; het zijn kleine details die best vermeden konden worden, maar als we echt eerlijk mogen zijn, dan kunnen we echt wel zeggen dat we dit na vijf uur spelen niet meer zagen. Het verhaal sleept je al snel mee in de setting en hier is de gameplay echt wel belangrijker dan de presentatie. Bij andere games zijn dit zware fouten, maar in Elder Scrolls V: Skyrim overheerst de sfeer en word je werkelijk blind voor dergelijke zaken. Zoiets gebeurt zelden en we vermoeden dat iedereen het daarover eens zal zijn.

Wat vooral daarbij hielp, was de muziek. Zelden hebben we zo'n prachtige, georkestreerde soundtrack gehoord, die het verhaal perfect ondersteunt als een koningin die haar man, de heerser van het land, bijstaat als steun en toeverlaat. Waar het verhaal de rode draad is doorheen de hele game, is het de muziek die ons alles doet absorberen. Petje af voor de moeite die Jeremy Soule in deze creatie heeft gestoken. De hele soundtrack is overigens beschikbaar op vier cd's. Over de geluidseffecten zijn de meningen iets meer verdeeld, maar algemeen hebben we weinig te klagen gehad. Soms speelt de game wel eens het verkeerde geluid af bij een handeling en dat verpest toch soms even de sfeer, maar gelukkig zijn we al even snel terug in het verhaal gestapt. De voicecast doet het uitstekend en laat ons toe even te vermelden dat Nolan North geen rol heeft gekregen in deze game. Of dat erg of niet is, laten we in het midden.

Twee minpunten die we minder graag door de vingers zien, zijn de laadtijden en de ietwat klungelige menukeuzes. Op de Xbox 360, waarop deze gespeeld werd, werd er aangeraden om het spel te installeren of eerst de game optimaal te laten cachen, maar als je een winkel in en uit gaat in een dorpje, ben je soms al opgeteld een minuut kwijt aan zwarte laadschermen. En daar is Bethesda duidelijk van op de hoogte, want soms, als vooraf geweten is dat we lang moeten wachten, krijgen we onmiddellijk een 3D-model dat we kunnen ronddraaien te zien, inclusief wat zij-informatie. De menukeuzes zijn dan weer een ander verhaal. Na een tijdje went het wel, maar we snappen niet waarom omhoog op het D-pad een snelmenu oproept, terwijl de rest van dat groepje knoppen eigenlijk onbenut blijft. Het detailmenu is oproepbaar via de B-toets, terwijl dat misschien logischer via de select-knop te vinden was? Het zorgt voor onnodig tijdverlies als je in een gevecht even van wapen wilt wisselen en weer de verkeerde knop hebt ingedrukt. Gelukkig kan je ook de knoppen remappen, maar een bepaald wapen aan een knop binden is niet mogelijk. 

Maar als dit de enige twee grote minpunten zijn die bij ons zijn blijven hangen na onze speelsessies, dan moeten we Bethesda de hand schudden en feliciteren. Niet alleen hebben ze ons volledig weten in te pakken met dit krachtig meesterwerk, maar ze zijn er zelfs in geslaagd om een episch avontuur te brengen waar elke RPG-fan onmiddellijk weg van zal zijn, ondanks die paar gebreken. Het totaalpakket is er eentje waar vrijheid de hogerhand heeft en je volledig kunt verdrinken in de honderden aanpassingen die je kunt uitvoeren op je personage. Speel Skyrim precies zoals jij het wil, en niet anders!