Dead to Rights: Retribution review 1

Review | 20 April 2010 10:21 -

Een achttal jaar geleden bracht Namco Dead To Rights uit, een actiegame die redelijk goed ontvangen werd door zowel pers als publiek. Spelers namen de rol aan van agent Jack Slate die samen met zijn trouwe viervoeter Shadow de criminaliteit hardhandig aanpakte in de fictieve stad Grant City. Na een ondermaatse sequel besloot Namco terug naar de tekentafel te gaan om te werken aan een nextgen versie. Hopen maar dat de derde telg in de reeks, Dead To Rights Retribution, de fouten van zijn voorgangers achterwege weet te laten.

Dead To Rights Retribution is geen sequel of prequel maar eerder een herwerking van het originele verhaal. Het verhaal blijft grotendeels trouw aan het plot in de originele game, al koos Namco er voor om hier en daar enkele wijzigingen aan te brengen om de actie beter naar voor te laten komen. Als speler neem je opnieuw de rol aan van agent Jack Slate die vastberaden is om de criminaliteit in Grant City een bloederige stok tussen de wielen te steken.

Wanneer Jack samen met zijn vader, de commissaris van het plaatselijke politiebureau, naar de haven trekt om bewijsmateriaal te verzamelen tegen een gevaarlijke bende loopt het één en ander al snel mis: Jack's vader wordt koelbloedig vermoord door een bendelid van de beruchte Yakuza. Dit zorgt ervoor dat bij Jack alle stoppen doorslaan en hij trekt op een persoonlijke vergeldingstocht om iedereen die een hand had in zijn vaders dood te wreken. En wetende dat Jack vroeger reeds geweld niet schuwde, mag je dus gerust zijn dat het bloed rijkelijk zal vloeien in Dead To Rights Retribution.

Actie in overvloed

De gameplay die Dead To Rights Retribution ons voorschotelt biedt een mix tussen het betere schietwerk en brutale hand-aan-hand gevechten waarbij je te allen tijde zelf kan kiezen hoe je een gevechtssituatie wil aanpakken. Wie dit zou willen kan dus zonder problemen missies oplossen zonder ook maar één schot te lossen, al zal dit natuurlijk niet altijd even eenvoudig zijn aangezien de vijanden de gewoonte hebben onze held in groepjes van drie of meer aan te vallen. Naast zijn gespierde vuisten beschikt onze held over een tamelijk uitgebreid arsenaal aan wapentuig, van pistolen, machinegeweren en granaten tot zelfs zware raketlanceerders. Jack kan verder voor korte periodes de tijd vertragen met behulp van een soort bullettime effect, een leuk gameplayelement dat vooral nuttig is wanneer je gebruik maakt van vuurwapens.

Je staat er gelukkig niet alleen voor en je trouwe metgezel Shadow zal geregeld een handje (of beter: een pootje) toesteken door bijvoorbeeld tegenstanders bezig te houden tijdens de vele gevechten die Jack op zijn bord gegooid krijgt tijdens zijn wraaktocht. Shadow zal zelfstandig proberen zijn baasje te beschermen, maar het is ook mogelijk om bepaalde opdrachten te geven aan de viervoeter. Zo kan je Shadow op bepaalde vijanden afsturen en zelfs wapens laten halen van uitgeschakelde tegenstanders.

De besturing zelf voelt intuïtief aan en er kan vlot gewisseld worden tussen de twee vechtstijlen die de game aanbiedt. Op bepaalde punten kan de game wel nog wat afwerking gebruiken. Het gebruik maken van cover bijvoorbeeld wil niet altijd even goed lukken tijdens hectische gevechten en nu en dan lijken kogels een onzichtbare muur te raken, zelfs wanneer je de vijand letterlijk recht in het vizier hebt. Dit kan voor frustraties zorgen tijdens hectische gevechten, maar gelukkig gebeurt dit niet al te frequent.


Gruwelijke takedowns

Waar Dead To Rights Retribution echter met kop en schouders boven gelijkaardige games uitsteekt, is de enorme hoeveelheid aan mogelijke manieren om tegenstanders een enkeltje richting hel te bezorgen. Zowel Jack en Shadow beschikken beiden over een grote verscheidenheid aan killmoves die stuk voor stuk knap in beeld gebracht worden, compleet met de bijhorende litertjes bloed. Zo kan Jack tegenstanders vastgrijpen om ze vervolgens met hun hoofd eerst in het decor te planten of ze zelfs als levend schild te gebruiken. Dat dit echter de vriendelijkste manieren zijn om tegenstanders aan te pakken zegt op zich al veel over de graad van gruwelijkheid die Dead To Rights Retribution verbergt in de gameplay. Het ontbreekt Namco absoluut niet aan inventiviteit, wat overduidelijk te merken aan de speciale takedowns die Jack kan uitvoeren.

Heb je een vijand voldoende murw geslagen dan verschijnt een prompt op het scherm om zo een contextgevoelige takedown uit te voeren en naargelang het wapen dat onze held op dat moment vasthoudt, zal er een andere manier van executeren uitgevoerd worden. Zo zal Jack bijvoorbeeld de nek van de vijand breken om vervolgens met een tweede krachtigere draaigreep het hoofd van de vijand letterlijk 360 graden te laten draaien. Bij een andere finishing move zal Jack eerst een arm breken van de ongelukkige tegenstander om hem vervolgens een welgemikte kogel tussen de ogen te jagen. Ook de takedowns die Shadow uitvoert zijn niet meteen geschikt voor de gevoelige zielen onder ons. Tegenstanders worden letterlijk bij hun edele delen gegrepen of vakkundig de keel afgebeten wanneer Shadow zich eventjes laat gaan tijdens een gevecht. Zoals je wel kan merken heeft Namco zich in Dead To Rights Retribution niet ingehouden als het op bloedvergieten aankomt.


Hondse manieren

Eén van de meest interessante vernieuwingen die Namco aanbracht aan de gameplayformule van Dead To Rights Retribution is ongetwijfeld de mogelijkheid om als speler directe controle te nemen over Shadow. De missies rond Jack's trouwe viervoeter zijn voornamelijk op een meer stealthy aanpak gericht en bijgevolg veel minder op actie, wat voor een aangename verfrissing zorgt tussen de anders non-stop actie. De opdrachten die Shadow voorgeschoteld krijgt, bestaan er dan ook meestal in ongezien een gebouwencomplex te infiltreren om bepaalde belangrijke items te bemachtigen, zoals sleutels of bewijsmateriaal.

Om deze opdrachten tot een goed einde te kunnen brengen zonder als een zieke hond neergeknald te worden, houdt de viervoeter enkele handige vaardigheden achter de hand. Zo kan Shadow voorzichtig doorheen de levels sluipen waarbij vijanden met behulp van blauwe contouren, zichtbaar doorheen muren, aangeduid worden zodat je makkelijker een tactiek kan uitwerken. Interessant is dat hierbij ook de hartslag van de tegenstander visueel aangeduid wordt zodat je meteen kan zien welke vijanden je aanwezigheid vermoeden. Daarnaast kan Shadow stille kills uitvoeren, op al even bloederige manieren zoals bij Jack's capriolen, en de lichamen van uitgeschakelde tegenstanders uit het zicht slepen zodat hun makkers niets in de gaten krijgen.


Bloedbank gezocht

Op grafisch gebied ziet Dead To Rights Retribution er zeker niet slecht uit. De omgevingen zijn voorzien van een gezonde dosis detail en ook de karaktermodellen van de verschillende personages zien er goed uit, al moet je er soms wel een overdreven bundel armspieren bijnemen (*kuch* Jack *kuch*). Verder zijn de animaties zeer vlot en vloeien mooi in elkaar over van het ene naar het andere gevecht. En zoals eerder al vermeld werd, hield Namco zich op visueel gebied niet in als het op bloedvergieten aankomt. Gamers met een zwak hart zijn bij deze dan ook gewaarschuwd.

Qua geluid tot slot mag er niet geklaagd worden. De geluidseffecten in Dead To Rights Retribution klinken in het algemeen goed en hoewel de gesproken dialogen soms iets te enthousiast klinken, mogen ze er best wezen.