Assassin's Creed 2

Review | 18 November 2009 22:57 -

Een tweetal jaar geleden kwam Ubisoft op de proppen met Assassin's Creed. Deze game beloofde een spannend verhaal gekoppeld aan innoverende gameplay in een knappe spelwereld. Het spel wist de meeste beloftes in te lossen en werd goed ontvangen door zowel de pers als gamers, al was niet iedereen te spreken over het iets te repetitieve karakter van de gameplay en de slome artificiële intelligentie van de tegenstanders. Toen Assassin's Creed 2 aangekondigd werd, hield iedereen dan ook afwachtend de adem in. Is Ubisoft erin geslaagd deze kritieken weg te werken en een waar meesterwerk neer te zetten?

Het verhaal in Assassin's Creed 2 vindt plaats net na de gebeurtenissen uit deel één. Net als bij de voorganger kent de game twee verhaallijnen, namelijk eentje in het heden en eentje in het verleden. Hoofdrolspeler van de partij is nog steeds Desmond Miles die tegen wil en dank vastgehouden wordt door Abstergo, een bedrijf bestuurd door de Orde van de Tempeliers.

Met de onverwachte hulp van labassistente Lucy Stillman weet hij te ontsnappen uit het Abstergo complex. Blijkbaar is Lucy net als hijzelf een Assassin en heeft zij samen met enkele anderen een verbeterde versie van de Animus ontworpen. Met behulp van deze "Animus 2.0" hoopt ze de plannen van de Tempeliers te kunnen dwarsbomen, maar hiervoor heeft ze natuurlijk Desmond nodig aangezien hij de enige is met DNA-banden met de oorspronkelijke Assassin's Guild leden.

Deze keer kruipt Desmond echter niet in de schoenen van Altaïr maar in deze van Ezio Auditore da Firenze, een jonge man die samen met zijn familie een rustig leven leidt in het vijftiende eeuwse Italië. Wanneer zijn vader en broers onschuldig terechtgesteld worden, besluit Ezio het recht in eigen handen te nemen en wraak te nemen op de rivaliserende families die achter dit complot zitten. Tijdens zijn zoektocht naar gerechtigheid kruist zijn pad dat van de Assassin's Guild en komt hij te weten dat zijn vader eigenlijk een dubbelleven leidde.

Dit is de aanzet tot een verhaal dat niet alleen vol avontuur, plotwendingen en bloedvergieten zit, maar waarin ook humor geregeld de opwachting maakt. Zo wordt Ezio door zijn oom begroet met "Itsa me, Mario!", een niet zo subtiele knipoog naar de Mario spellen.

Meer vrijheid

Wie de vorige Assassin's Creed gespeeld heeft, zal meteen zijn weg vinden in de gameplay die deel twee in de reeks aanbiedt. Het verhaal ontplooit zich opnieuw in een open wereld waar je vrijwel letterlijk kan gaan en staan waar je wil. Als je een gebouw ziet dan kan je het beklimmen en hier en daar kan je nu ook gebouwen betreden, al is dit meestal wel beperkt tot slechts één kamer waar enkele collectables te vinden zijn. Ezio is minstens even acrobatisch als Altaïr en leerde zelfs enkele nieuwe kunstjes en trukjes bij. Dit levert dan ook geregeld spectaculaire freerunning acties op.

De grootste kritiek op gameplaygebied van de eerste game was dat de game te repetitief was, en dit is gelukkig niet het geval in Assassin's Creed 2. De verschillende gameplayelementen zitten beter verweven in de verhaalstructuur waardoor het spel minder snel repetitief aanvoelt, een groot pluspunt als je het mij vraagt. Naast de verplichte verhaalmissies werd het aantal verschillende soorten zijmissies opgeschroefd van de originele zes uit de voorgaande game naar maar liefst een vijftiental. De missiestructuur zelf werd ook aangepakt, want de meeste zijmissies worden ogenschijnlijk willekeurig beschikbaar gemaakt tijdens het spelen. Voorbeelden hiervan zijn missies om bepaalde documenten te stelen of simpelweg om een uitgestippeld parcours binnen een bepaalde tijd af te leggen. Op willekeurige tijdstippen mag je verder de achtervolging inzetten op zakkenrollers die het aandurfde Ezio te bestelen. Ten opzichte van het originele Assassin's Creed is het aanbod dus flink uitgebreid. Wie zou vrezen dat er nu te veel opdrachten zijn, mag terug rustig begin ademhalen want de meeste zijmissies zijn volledig optioneel en dienen vaak enkel om Ezio's geldbuidel aan te vullen.


Geheimdoenerij

Verder zijn er nog een aantal "geheime" opdrachten die een betere zicht kunnen geven op het achtergrondverhaal. Zo kan je verspreid over de spelwereld een twintigtal verborgen tekens vinden die door de mysterieuze voorganger van Desmond verstopt werden in de geheugenchips van de Animus. Wanneer je zo'n symbool tegenkomt, start er automatisch een minigame waarmee je de code achter het symbool kunt "kraken".

Deze minigames zijn meestal puzzels met een pittige moeilijkheidsgraad waar de jongere gamers onder ons zich waarschijnlijk suf op zullen zoeken. Dit is wel enigzins jammer, want de moeilijke puzzels kunnen frustrerend zijn en vertragen de voortgang van het verhaal te veel. Daarnaast zijn er nog een zestal verborgen graftombes te vinden die samen de sleutel vormen om een interessante schat vrij te spelen, maar wat deze schat is, zul je zelf moeten ontdekken.

Daarnaast maken de collectibles opnieuw hun opwachting. Er zijn net als in de eerste Assassin's Creed opnieuw honderden verborgen items te verzamelen zoals bijvoorbeeld arendspluimen en geldkoffertjes. Wie alles wil verzamelen, zal dus een tijdje zoet zijn, al kan je gelukkig bij sommige winkeliers schatkaarten aankopen die de locaties van bepaalde types collectibles mooi in kaart brengen. Niet alle items kunnen op deze manier gevonden worden en goed je ogen openhouden blijft nog steeds de boodschap.

Roleplay anyone?

Nieuw in Assassin's Creed 2 is de mogelijkheid om nieuwe wapens, kledij en upgrades te kopen voor het hoofdpersonage. Het aantal beschikbare wapens ligt een flink pak hoger dan het schamele aanbod van vier wapens in de vorige game. Zwaarden, bijlen, lansen, dolken,... Alles kan aangekocht of opgeraapt worden na een gevecht. Wapens van gedode tegenstanders mag je jammer genoeg wel niet bijhouden en worden automatisch weggeworpen zodra je een ander wapen kiest of een gebouw beklimt, maar neem het van ons aan dat je zeker voldoende dodelijk materiaal kunt vinden in de vele winkeltjes die de game rijk is.

Naast wapens kan Ezio nu ook zijn uitrusting verbeteren met verschillende upgrades. Zo kan je bijvoorbeeld schouder- en armbescherming kopen waarmee Ezio een paar extra rake klappen kan incasseren alvorens tegen de grond te gaan, of verstevigde laarzen waarmee het klimmen ietsje sneller verloopt. Hou er wel rekening mee dat deze upgrades na een aantal gevechten slijtage zullen tonen of zelfs volledig stuk kunnen gaan. Geregeld eens terugkeren naar een kleermaker volstaat gelukkig wel om tegen betaling de uitrusting te herstellen. En indien gewenst kan je zelfs een nieuw kleurtje geven aan Ezio's kledij.

Een andere nieuwigheid is dat je in Assassin's Creed 2 gezocht kunt worden. Maak je het een beetje te bont dan zal Ezio als berucht misdadiger ("Notorious") bestempeld worden en zullen er "Wanted"-posters uitgehangen worden in de stad. Hoe beruchter Ezio wordt, hoe moeilijk het zal zijn om ongemerkt voorbij bewakers te sluipen. Gelukkig kan je zelf de mate van beruchtheid naar beneden halen door de posters van de muren te rukken, ambtenaren om te kopen of zelfs hooggeplaatste stadswachten te vermoorden. Het is wel een beetje eigenaardig dat de meeste "Wanted"-posters soms metershoog boven de grond hangen en dus niet zichtbaar zijn voor het gewone volk, maar wie zijn wij om te klagen als we daardoor flink wat acrobatische stunts uit onze mouwen mogen toveren.


Simcity

Ezio heeft natuurlijk een uitvalsbasis nodig. Deze is er in de vorm van de villa van zijn oom Mario en het kleine omliggende stadje. Deze villa is niet alleen de perfecte plaats om de schatten en trofeeën die Ezio verzamelt tijdens het verhaal uit te stallen, maar ook is het gebouw één van de grootste bronnen van inkomsten voor onze held. Wanneer Ezio samen met zijn moeder en zus aankomt in het kleine stadje van zijn oom treffen ze de meeste gebouwen echter in een vervallen staat aan. Mario probeert als jaren het stadje en zijn villa in hun oorspronkelijke glorie te herstellen, maar mist hiervoor de nodige fondsen en tijd. Aangezien Ezio tamelijk wat geld bijeen sprokkelt tijdens zijn avonturen is hij dan ook de geschikte "sponsor".

Je kan er voor opteren om je niets aan te trekken van de heropbouw, maar dan verlies je meteen ook je grootste bron van inkomsten. Hoe meer geld je namelijk zelf in het stadje pompt, hoe beter het toerisme zal zijn en hoe hoger de inkomsten van de schatkist van de villa worden. Deze inkomsten zijn volledig voor Ezio zelf en kunnen hoog oplopen naarmate het stadje terug opbloeit. Een handige bron van inkomsten om je aankopen en upgrades mee te betalen.


Italiaanse pracht

Op grafisch gebied ziet Assassin's Creed 2 er zeer goed uit. De voorganger was op zich al een grafisch pareltje en voor dit tweede deel is Ubisoft erin geslaagd het detail nog op te krikken zonder performantieverlies. De steden zijn opgetrokken in de typische stijl van het vijftiende eeuwse Italië, de animaties van personen zien er realistisch uit en de omgevingen zitten boordevol detail. Ezio kan nu ook zwemmen en na een verfrissende duik druipt het water realistisch van zijn kledij af. Hier en daar zijn er wel iets minder goed uitgewerkte visuals, zoals gras dat in de verte uit het niets tevoorschijn springt (het zogenaamde 'texture popup' effect), maar over het algemeen ziet de game er absoluut niet slecht uit.

Ook over de geluidseffecten mogen we zeker niet klagen. De voice-overs voor de verschillende personages klinken zeer goed en zijn sfeervol ingesproken. Indien gewenst is het zelfs mogelijk te opteren voor een volledig Italiaans gesproken dialogen, een optie die het authentieke gevoel van het spel een flinke boost weet te geven. Tijdens acrobatische toeren hoor je toevallige voorbijgangers ongeremd commentaar geven en meer dan eens met een humoristische bijklank. Net als bij de vorige game begint de commentaar na een tijdje wel wat repetitief te worden, maar dit valt niet meteen op aangezien het "repertoire" aan opmerkingen redelijk uitgebreid is. Tot slot klinkt de sountrack goed en past perfect bij de setting van de game.