Aliens vs Predator 3 review 1

Review | 21 February 2010 19:15 -

"Wat zou er gebeuren mochten we de drie dodelijkste rassen uit de filmgeschiedenis samenbrengen in één game?": dit moeten ze bij Rebellion gedacht hebben toen ze eind de jaren '90 begonnen met de ontwikkeling van Aliens Versus Predator. De game scoorde goed bij zowel de pers als het publiek dankzij de uitgebreide gameplaymogelijkheden en de niet te versmaden multiplayer opties. Na een knappe sequel aan de hand van N.O.L.F.-ontwikkelaar Monolith en enkele zwakke AvP-verfilmingen besloot Rebellion zelf terug het heft in eigen hand te nemen en de gamereeks in een next-gen jasje te stoppen. Of dit een goede zaak geworden is lees je in deze review.

Het verhaal in Aliens vs. Predator bestaat net als in de vorige games uit drie verschillende verhaallijnen die door elkaar verweven zitten. Een hectische strijd op leven en dood barst opnieuw uit wanneer de drie dodelijkste rassen uit het universum elkaar ontmoeten op de verre planeet BG-386. Wanneer een mijnexpeditie op deze planeet de ruines blootlegt van een eeuwenoude buitenaardse pyramide laat de Weyland-Yutani Corporatie de vindplaats meteen in quarantaine te zetten. Tijdens het onderzoeken van het bouwwerk stoten ze op de eieren van het Alien-ras, een vondst die de Weyland-Yutani Corporatie natuurlijk probeert uit te buiten uit puur winstbejag. Wat ze echter niet weten, is dat de pyramide nog een ander geheim huisvest. Het bouwwerk is namelijk één van de jachtgronden waar de Predators hun jonge strijders aan een dodelijke overlevingstest onderwerpen om zo hun mannelijkheid te bewijzen.

Het duurt dan ook niet lang eer het allemaal goed misloopt. Bij het openen van de pyramide laat de Weyland-Yutani Corporatie ongewild de Alien-koningin ontwaken die reeds vele eeuwen gevangen gehouden werd in het bouwwerk. Op hetzelfde moment arriveert ook een groep jonge Predator-strijders op de planeet om hun test af te leggen. Dit is de start van een bloederige confrontatie waarin slechts één ras als ultieme overwinnaar zal uit weten te komen. Welk ras dit is heb jijzelf als speler volledig in de hand.

Aliens vs. Predator biedt ons opnieuw de mogelijkheid aan om in de voetstappen te treden van één van de drie dodelijkste rassen in het universum, namelijk de Colonial Marines (mensen), de Aliens en de Predators. Naar goede gewoonte heeft elk ras een eigen unieke speelstijl waarvan je de ins en outs kan leren kennen tijdens een aparte singleplayer campagne.


Locked and loaded

Wanneer je de rol van Colonial Marine op aanneemt dan mag je je verwachten aan een spannende spelervaring die Survival Horror-elementen lekker door elkaar mixed met hectische vuurgevechten. De gameplay bij dit ras voelt dan ook het meest aan als een normale shooter. De verhaallijn laat je in de schoenen stappen van een getrainde soldaat die nipt een aanval van het Predator moederschip weet te overleven en op onderzoek wordt gestuurd om eventuele overlevenden op de planeet BG-386 te redden. Dit klinkt misschien enorm cliché maar het biedt wel de nodige uitgangspunten aan voor een aantal zeer memorabele gevechten met zowel de Aliens als Predators.

Het wapenarsenaal waarmee je aan de slag mag als Colonial Marine lijkt recht uit de originele Alien-films geplukt te zijn. Vrijwel alle klassiekers maken hun opwachting, zoals de M41A Pulse Rifle en de krachtige USCM Flamethrower waarmee je de vijand snel tot een miezerig hoopje as kan herleiden. Ook de krachtige M56 Smart Gun ontbreekt niet, evenals de UA571-C Sentry Gun die ingezet kan worden om bepaalde knelpuntlocaties mee te beveiligen.

Het meest tot de verbeelding sprekende gadget is ongetwijfeld de beruchte Motion Tracker waarover elke Colonial Marine beschikt. Dit simpele tooltje brengt de beweging van vijanden in een hoek van 180 graden voor je neus in kaart. De Motion Tracker zorgt ook eigenhandig voor het grootste deel van de spanning in de gameplay aangezien het gadget niet aantoont of de vijand zich onder of boven je bevindt waardoor je constant op je hoede moet blijven om heelhuids de confrontatie met de vijand te kunnen overleven.


Gluiperig gedoe

Kies je er voor om als Alien door het leven te gaan dan staat een desoriënterende spelervaring op je te wachten waarin stealth en razendsnelle actie elkaar afwisselen. Bij de Alien-campagne kruip je in het glibberige exoskelet van "6", één van de Aliens waarop de Weyland-Yutani Corporatie allerhande tests aan het uitvoeren was. Tijdens de comotie die ontstaat wanneer de onderzoekers de pyramide openen weet "6" te ontsnappen uit het geheime laboratium waar hij gevangen was, waarna het buitenaardse monster prompt op zoek gaat naar de Alien-koningin.

Het spreekt voor zich dat het Alien-ras voornamelijk moet vertrouwen op hun superieure snelheid en leningheid om als overwinnaar van het strijdtoneel weg te wandelen. Hoewel je op lange afstand enorm kwetsbaar bent voor het geavanceerde wapentuig van de Colonial Marine of Predator, kent de Alien op korte afstand zijn gelijke niet. Vrijwel niets of niemand is opgewassen die de brutale kracht van de vlijmscherpe klauwen en staart van dit wezen. De mogelijkheid om zich op vrijwel alle oppervlaktes voor te bewegen, dus ook muren en plafonden, komt dan ook goed van pas wanneer je geruisloos een vijand probeert te naderen om vervolgens genadeloos toe te kunnen slaan.

De Alien voelt zich overigens het best thuis in donkere locaties. Tijdens het jagen op nietsvermoedende prooien kan de Alien namelijk gebruik maken van een speciale zichtmodus die de silhouetten van vijanden door de muren toont en waarmee het besluipen van een prooi dus veel eenvoudiger wordt. Het is verder zeer jammer dat de Aliens-campagne de kortste van de drie is. Hierdoor komen de meest interessante vaardigheden van de Alien veel te weinig aan bod. Een gemiste kans die gelukkig niet gemaakt wordt in het multiplayer gedeelte van Aliens vs. Predator, maar meer hierover later.


Ultieme jager

Voor spelers die hun jachtinstincten naar boven voelen komen is de Predator natuurlijk de meest voor de hand liggende keuze. Dit wezen beschikt over een aantal vaardigheden en gadgets waardoor hij gerust aanzien mag worden als de ultieme jager. In deze campagne mag je de rol aannemen van een jonge Predator die in een sneltempo zijn volwassenheidstest moet afleggen om meteen daarna de menselijke indringers van de heilige jachtgronden van zijn ras te verjagen.

Net als bij de Alien-campagne bestaat de gameplay hier voor het grootste deel uit het toepassen van allerhande stealthelementen gemixed met met een flinke dosis guerillatactieken. De mogelijkheid om quasi onzichtbaar te worden is een van de interessantste troeven die de Predator achter de hand heeft. Gecombineerd met maar liefst drie zichtsmodussen (het normale zicht, infrarood om mensen op te sporen en "electrical view" om Aliens op te sporen) zorgt dit ervoor dat de Predator weinig moeite heeft om ongezien een prooi te besluipen.

Het wapenarsenaal van dit wezen is niet te versmaden. Zo beschikt de Predator over een aantal vlijmscherpe messen die bevestigd zijn aan zijn polsen en met zijn schouderkanon kan hij plasmaprojectielen met dodelijke precisie afvuren. Daarnaast maken ook de Spear Gun en de Smart Disc hun opwachting.


Bloederige trofeeën

De besturing voelt vanzelfsprekend uniek aan bij elk van de drie rassen. Zoals eerder al vermeld voelt de gameplay bij de Colonial Marine eerder aan als een standaard shooter terwijl de gameplay bij de Alien en Predator rassen voornamelijk op stealth gebaseerd zijn. Daarnaast beschikken zowel de Alien als de Predator over zogenaamde "Trophy Kills" waarbij de ongelukkige prooi aan een bloederig einde komt. Verder is er een melee-vechtsysteem voorzien dat werkt als een soort "Papier, Steen, Schaar" mechanisme. Elk ras beschikt over een lichte en zware melee-aanval en mits een goede timing kan je de aanval van een vijand blokkeren. Zo kan je een lichte aanval blokkeren, met een lichte aanval een zware aanval afweren en met een zware aanval kan je een blokkeringsmaneuver doorbreken.

Er zijn wel enkele minpunten te vinden op gebied van gameplay. Het bewegingen en navigeren doorheen de levels bijvoorbeeld voelt in het algemeen vlot aan, al zijn er hier en daar zwakkere punten. De Predator kan bijvoorbeeld enkel naar voorafbepaalde hooggelegen plaatsen springen en geregeld stoot je hierdoor op onzichtbare muren. Ook als Alien zijn er enkele minpuntjes bij het navigeren die voornamelijk voortkomen uit de mogelijkheid om op elk oppervlak te lopen. Dit kan namelijk zeer desoriënterend werken maar mits enige oefening kan dit gelukkig tot een minimum beperkt worden. Ook een "crouch"-optie (bukken) ontbreekt, dus als Colonial Marine ongezien een vijand besluipen zit er niet meteen in.

Ook op gebied van artificiële intelligentie laat Aliens vs. Predator steken vallen. Vijanden lopen je soms gewoon straal voorbij terwijl je in principe duidelijk zichtbaar zou moeten zijn voor hen. Een voorbeeld hiervan was duidelijk zichtbaar tijdens de Alien-campagne: we hadden ons verscholen in een verluchtingsschacht wanneer één van de voorbijkomende marines stopte op een halve meter voor ons stopte en met haar zaklamp recht op ons scheen om vervolgens doodleuk weg te wandelen. Computergestuurde Aliens blijven nu en dan ook steken in het decor of lopen gewoon rondjes rond een prooi. Dit zijn misschien kleine minpunten maar ze zorgen er wel voor dat de spanning soms volledig wegvalt.


Online bloedbad

Waar Aliens vs. Predator vooral in uitblinkt zijn de multiplayer mogelijkheden van de game waarbij je met maximaal achttien spelers de online slagveld onveilig mag maken. Net als bij de vorige games zorgt de interactie tussen de drie rassen in online matches voor hectische gevechten waarbij het bloed rijkelijk van je scherm vloeit. Er zijn in totaal een zevental spelmodes die in een zestal spelomgevingen, gebaseerd op de levels uit de singleplayer campagne, kunnen gespeeld worden. De standaard (Team) Deathmatch en Capture The Flag modes zijn vanzelfsprekend van de partij.

De echte pret is te vinden in de meer unieke spelopties die de game aanbiedt. In de "Infestation" modus dient een groepje Colonial Marines een strategische locatie verdedigen tegen de aanvallen van de Aliens. Er wordt gestart met slechts één enkele Alien (bestuurd door een willekeurige speler) waardoor de Marines in het begin een groot voordeel lijken te hebben. Slaagt de Alien-speler er echter in een Marine te doden dan zal deze Marine zelf als Alien terug op het spelveld komen. Naarmate de match vordert zal het machtsevenwicht beetje bij beetje naar de Alien-zijde overhellen en hierbij natuurlijk ook de spanning tijdens de match.

Bij de "Predator Hunt" modus mag een willekeurige speler de rol van Predator aannemen terwijl de overige spelers het speelveld als Colonial Marine betreden. De speler die erin slaagt de Predator te doden spawnt vervolgens zelf als de "ultieme jager", maar om dit te kunnen verwezenlijken zullen de Marines goed moeten samenwerken om het hoofd te kunnen bieden aan het superieure arsenaal van de Predator. De coöperatieve "Survivor" modus is ongetwijfeld de leukste speloptie die in Aliens vs. Predator aangeboden wordt. Maximaal vier spelers moeten hierin als Colonial Marines de steeds harder wordende stroom aanvallen van computergestuurde Aliens zien te overleven.

Maar ook hier zijn jammergenoeg enkele minpunten te vinden. Zo wordt de gammele balans tussen de drie rassen snel duidelijk wordt bij de standaard spelmodes zoals Deathmatch en connectieproblemen kunnen het spelplezier snel vergallen. Het aantal beschikbare multiplayer maps is momenteel ook zeer mager en met slechts tweecoöperatieve speelvelden is het knalplezier iets te snel voorbij. Kun je echter voorbij deze gebreken kijken dan staan er gelukkig vele uurtjes online spelplezier op je te wachten.


Glibberige graphics

Aliens vs. Predator valt op visueel gebied zeer goed mee. De modellen voor elk van de drie rassen blijven trouw aan de films en bevatten met een hoge dosis detail. Ook de animaties mogen er best wezen en bij de Trophy Kills wordt niet op een litertje bloed meer of minder gekeken. Gamers met een zwakke maag zijn bij deze dan ook gewaarschuwd. De levelopbouw mag er best zijn en de omgevingen bevatten voldoende detail om het geheel er realistisch uit te laten zien.

Qua geluid tot slot weet de game hoge ogen te gooien. De meeste wapens klinken zoals je zou verwachten, bij zowel Alien als Predator weerklinken hun kenmerkende geluiden en de vele omgevingsgeluiden zorgen voor een spannende maar creepy sfeer die zeer goed past bij de setting van het spel. Leuk voor de fans is dat enkele bekende acteurs hun stem verlenen aan bepaalde personages, zoals Lance Henriksen die voor Aliens vs. Predator nogmaals in de schoenen van Karl Bishop Weyland stapt.