E3 2012: Watch Dogs

Special | 08-06-2012 -

Een van de meest opvallende games op de Ubisoft E3-presentatie was het toch wel aparte Watch Dogs. Het was trouwens niemand minder dan Yves Guillemot himself die kwam aankondigen dat het spel al twee jaar in ontwikkeling was. En als de baas zelf komt, dan wil dat zeggen dat hij best trots is.

Zelf omschrijft Ubisoft Watch Dogs als een nieuwe, baanbrekende en intellectuele openwereld action-adventure game. Een hele mond vol als je het mij vraagt, maar wie zijn wij om hen tegen te spreken natuurlijk.

Laat ons beginnen bij het begin. Op 14 augustus 2003 ging het licht overal plots uit en stonden 55 miljoen Amerikanen in het donker. In steden als New York en Chicago brak paniek uit en vielen er doden te betreuren. Oorzaak: een virusaanval van ontevreden werknemer Raymond Kenney in de transmission control room. Vier uur later geraakte het systeem overladen en viel alles uit.



Personal Data Collection

Tien jaren later werden informaticasystemen efficiënter, geavanceerder en beter beveiligd. Nu hebben privébedrijven het Central Operating System (ctOS) in handen. Dit is het meest geavanceerde computersysteem ter wereld dat alles en iedereen onder controle heeft. We bedoelen dan verkeerslichten, nucleaire instellingen, camera's, openbaar vervoer, veiligheidsystemen, water- en energiecentrales en meer. De computer controleert en beheert de grote steden, maar de vraag is nu: wie beheert en controleert de computer? Het antwoord is eenvoudig: op macht beluste privébedrijven die er alleen maar baat kunnen bij hebben. Waar ze baat bij hebben? Alle informatie die met jou te maken heeft. Je bent niet langer een individu maar een bron aan informatie die de bedrijven kunnen doorverkopen aan de meest biedende. Data zoals kredietkaartgegevens, medische informatie, waar je gaat shoppen en wat je koopt. Maar er is nog meer want het ctOS houdt werkelijk alles bij. Wat spookt er door je hoofd en in wie of wat geloof je. Je bent als het ware niet meer dan een datacluster verbonden aan een gigantisch netwerk dat je (digitale) doen en laten 24/7 in de gaten houdt.

Watch Dogs gaat verder dan de grenzen van de openwereldgames van vandaag door spelers de gelegenheid te geven een hele stad te controleren. In Watch Dogs wordt alles wat verbonden is met het Central Operating System een wapen. Door grenzen te verleggen krijgen spelers op zo'n grote schaal actie en toegang tot informatie, wat nog nooit eerder te zien is geweest in een videogame. Stad van dienst is de Windy City, beter bekend als Chicago.



Canadian Power

De ontwikkeling van Watch Dogs wordt geleid door Ubisoft Montreal, met een team dat bestaat uit veteranen in de industrie van blockbusterfranchises als Assassin's Creed, Rainbow 6 en Far Cry.  Watch Dogs mixt spraakmakende technologieën en subtiel gamedesign in een realistische en levendige open wereld waarin spelers alle middelen die zij tot hun beschikking hebben moeten gebruiken om een corrupt systeem neer te halen. Weet dat Ubisoft Montreal ook op de proppen kwam met de eerste Assassin's Creed en misschien is het daarom dat de manier hoe je door de spelwereld voortbeweegt doet denken aan ‘Assassin's Creed', net als de wijze waarop je in deze game mensen gaat identificeren trouwens.

In Watch Dogs stappen spelers de gevaarlijke wereld binnen van Aiden Pearce, een nieuw soort anti-held. Zijn vermogen om elk systeem te hacken kan wel eens zijn meest krachtige wapen zijn. Of het nu gaat om het veroorzaken van een kettingbotsing door alle stoplichten op groen te zetten en zo de vijand, een zekere DeMarco in dit geval, klem te zetten voor een vuurgevecht of het aftappen van de veiligheidscamera's om toegang te krijgen tot persoonlijke informatie van wie dan ook, Pearce is in staat om bijna alles van de wereld om zich heen af te dwingen en te controleren.

Zo beschikt onze beste man over een handig apparaatje waarmee hij bijvoorbeeld communicatiesystemen kan beïnvloeden en zo verwarring kan scheppen om ongezien zijn doel te bereiken. Wanneer je dit toestelletje bovenhaalt krijg je rechts onderaan in beeld een selectiewiel. Hier kan je selecteren om het openbaar vervoer, verkeerslichten, auto's, elektronica of andere zaken te verstoren. In de gameplaydemo zien we bijvoorbeeld hoe het hoofdpersonage verwarring zaait aan een gebouw, een virtuele galerij, om zo ongezien binnen te geraken. Merk op dat de icoontjes boven de mensen die in de buurt zijn van wit naar zwart gaan wat dus zeggen wil dat ze niet meer kunnen communiceren met de buitenwereld.

Eens binnen in het gebouw kom je in een futuristische kunstgalerij waar eveneens een aantal mensen rondlopen met witte icoontjes boven hun hoofd. Aan de hand van die icoontjes kan je dan zien welke actie je kan ondernemen bij deze mensen (en de elektronica die ze bij zich dragen zoals bijvoorbeeld laptops en mobieltjes). Heel handig als je iemands laptop wil hacken of wil meeluisteren als iemand aan het bellen is en mogelijke info heeft voor jou. Maar er is meer, want om je doel te bereiken moet je dit eerst kunnen lokaliseren en ook hier heb je weer een handig hulpmiddeltje in huis. Door een soort van cyberscan kan je vertellen wie er aanwezig is, wat ze doen, of iemand een ziekte heeft, wat iemands financiële toestand is, of hij of zij een strafblad heeft en zelfs zijn bloedgroep is geen geheim meer voor je. Anderzijds is het ook handig om te weten welke fightingskills je tegenstanders in huis hebben natuurlijk. Aangezien je er zelf niet echt als een vechtersbaas uitziet, komt het erop aan de vijand te ontlopen of hem te verrassen met een flink pak slaag.



Audiovisueel

We merken ook op dat het spel er grafisch schitterend uitziet. De neerplensende regen, de dag- en nachtcyclus, de stadsverlichting, de speciale effectjes en dit in samenwerking met het schitterende geluid zorgt voor een mooi, verzorgd en veelbelovend pakket. Merk op hoe de regendruppels neerkomen en plassen vormen en hoe zowel jouw kledij als omgeving doorweekt geraakt. Let op het geluid van een voorbijrijdende metro, de regen zelf, de stem en de muziek. Bij een vuurgevecht merken we dat beeld in slowmotion gaat en horen we duidelijk de kogelhulzen op de grond vallen en de slagpin van je wapen over gaan. Let ook op het geluid van de wapens die afgaan en de kogels die overal rondom jou inslaan op gebouwen en wagens terwijl explosies de omgeving in lichterlaaie zetten.

Het spel doet ons ook wat aan Grand Theft Auto denken wanneer we naar de minimap kijken rechts in beeld. We bemerken hoe de kleuren veranderen wanneer de politie ons al dan niet in de gaten heeft en het feit dat we wagens kunnen stelen om op de vlucht te slaan is ook een mooie knipoog. Geweldig is dan weer dat we dankzij onze handig hulpmiddeltjes de bruggen over het water kunnen beïnvloeden zodat we, gezeten in Pearce' rode sportwagen, met een stijlvolle sprong over de brug aan de rijdende arm der wet kunnen ontsnappen.

Weet echter dat de wereld ook jou in de gaten heeft. Camera's zijn nooit veraf en voor je het weet heeft Big Brother je in de smiezen en mag je het gaan uitleggen in een donkere cel. Alles kan nu gehackt worden en wie weet, de volgende aanval - die er zeker komen zal - zal nog ergere gevolgen hebben dan de vorige. Aan jou om het tij te keren voor het te laat is.

Conclusie