XBLA Review: After Burner: Climax

Special | 03-05-2010 -

Vroeger toen ik nog een kleine Skuzzie was keek ik altijd graag naar Pensacola: Wings of Gold, over een paar jonge straaljagerpiloten. Niet dat ik zelf piloot wilde worden, maar het was wel machtig mooi om naar te kijken. Met After Burner: Climax kan ik nu alsnog aan de slag als straaljagerpiloot.

After Burner: Climax is een arcadegame in hart en nieren. De hele presentatie is daarop afgesteld. De menu’s, het invoeren van je drieletterige naam, de afwezigheid van een serieus verhaal… Het doet allemaal erg nostalgisch aan voor degenen die daadwerkelijk zijn opgegroeid met arcadehallen en dergelijke. Voor mij persoonlijk geldt dat niet zo, dus die presentatie deed me niet zoveel.

Wat voor game mag je verwachten?

Maar wat voor game is After Burner: Climax nu? Het is een soort van onrail-shooter. Je vliegt met je straaljager recht vooruit en tijdens het vliegen is het de bedoeling zoveel mogelijk tegenstanders neer te schieten terwijl je zelf zo min mogelijk wordt neergehaald. Om vijanden neer te schieten heb je de beschikking over een geweer en raketten. Je geweer schiet alleen recht naar voren, terwijl raketten alles raken dat jij hebt vastgezet in je vizier. Nou klinkt dat laatste indrukwekkender dan het daadwerkelijk is. Op het moment dat jij je vizier over een tegenstander laat gaan is die tegenstander vastgezet. Het enige wat rest is het afschieten van een raket. Sommige tegenstanders zijn echter niet te locken en dus zul je erachter moeten blijven hangen om ze neer te schieten met je geweer.

Het ontwijken van raketten is de andere activiteit waar je mee bezig zult zijn. Raketten die op je worden afgeschoten zijn vrij eenvoudig te ontwijken. Je draait gewoon naar links of rechts en dan vliegen de raketten je zo voorbij. Mocht je wat stijlvoller te werk willen gaan kun je altijd nog wat gaan rollen met je vliegtuig. Door snel links en rechts aan te geven met de stuurknuppel maak je een prachtige rol waarmee je kinderlijk eenvoudig raketten kunt ontwijken. Daarnaast is het natuurlijk altijd cool om tegenstanders te vernietigen als je ondersteboven hangt.

Mocht de chaos je even te groot worden kun je een beroep doen op de climax-mode. Dat zorgt ervoor dat alles vertraagt waardoor je wat makkelijker kunt mikken en vervolgens nóg makkelijker alle gelockte vijanden in één keer neer kunt schieten.

Weinig inhoud of diepgang

Helaas viel de game me wat tegen. Ze biedt niet zo heel veel diepgang en dat gaat heel erg ten koste van de replayvalue. Je knalt in zo’n tien tot vijftien minuten door de hele arcademode heen waarbij je bepaalde opties vrijspeelt. Het vreemde is dat die opties de game slechts in een paar gevallen moeilijker maken. Zo kun je instellen dat je het per level met slechts 50 raketten moet doen of dat je elke keer begint met een levensbalk die voor één procent is gevuld. Alle andere opties maken het je makkelijker omdat ze je extra credits opleveren, een groter vizier of ongelimiteerde raketten. Daarnaast is het vrijspelen van die opties vaak geen kwestie van vaardigheid, maar van uithoudingsvermogen. Als je het spel maar vaak genoeg uitspeelt, speel je ook het overgrote deel van de opties vrij.

Daar knelt de schoen een beetje. Want hoe indrukwekkend After Burner : Climax in het begin ook is, de glans verdwijnt wel na een paar uur. Als je begint met spelen mag je je aan de graphics vergapen en ben je waarschijnlijk ook onder de indruk van de vloeiendheid van de actie. Je rolt door het hele scherm heen, je knalt wat tegenstanders neer en je krijgt echt het gevoel dat je met een enorme vaart door het luchtruim zoeft. Maar al die fraaie explosies op het scherm maken het allemaal wel erg chaotisch, dat rollen wordt op den duur enorm irritant (want je kunt tijdens de rol je vliegtuig niet besturen) en je krijgt nooit het gevoel dat je echt doelbewust tegenstanders neerschiet. Daar is de actie te hectisch voor en gaat alles te snel. Bovendien ben je na zo’n twee uur spelen al wel weer toe aan je negende doorspeelbeurt. Je hebt het dan echt wel gezien, tenzij je dus als speler helemaal los wil gaan met highscores en de online leaderboards. Mocht je daar niets voor voelen biedt deze game eigenlijk niets meer om nog voor terug te komen.

Conclusie